Գլուխ 5

   
1․ Երգեցից սիրելւոյ այգւոյ իմոյ զերգս սիրելւոյ նորա: Այգի եղեւ սիրելւոյն յանկեան. ի տեղւոջ պարարտութեան:

2․ Ցանգով փակեցի` ամրութեամբ   պարսպեցի ձողաբարձ զարդարեցի. եւ տնկեցի որթ սորէկ: աշտարակ շինեցի ի միջի նորա. եւ գուբ հնծան փորեցի ի նմա. եւ մնացի զի բերցէ խաղող, եւ եբեր փուշ:

3․ Եւ այժմ արք Յուդայ եւ բնակիչք Երուսաղէմի. դատ արարէք ընդ իս եւ ընդ այգի իմ:

4․ զի՞նչ ինչ առնել էր այգւոյ իմում, եւ ես ոչ արարի նմա. մնացի զի բերցէ խաղող` եւ եբեր փուշ:

5․ Եւ արդ` ես ինձէն պատմեցից զինչ արարից ընդ այգի իմ. քակեցից զցանգ նորա, եւ եղիցի յափշտակութիւն. կործանեցից զպարիսպս նորա, եւ եղիցի ի կոխումն:

6․ Եւ թողից զայգի իմ. եւ մի յատցի, եւ մի բրեսցի. եւ բուսցի ի նմա փուշ իբրեւ ի խոպանի: եւ պատուէր տաց ամպոց իմոց զի մի տեղասցեն յայգի իմ:

7․ Զի այգի Տեառն զաւրութեանց` տունն Իսրայէլի է. եւ մարդն Յուդայ նորատունկ սիրելի. մնացի զի արասցէ իրաւունս` եւ արար անիրաւութիւն, եւ ոչ արդարութիւն` այլ աղաղակ:

8․ Վայ այնոցիկ որ յարեն տուն ի տուն, եւ ագարակ առ ագարակ մերձեցուսցեն, զի զընկերին հանիցեն: միթէ միա՞յն բնակելոց իցէք յերկրի:

9․ Նա աւանիկ ազդ եղեւ յականջս Տեառն զաւրութեանց այդ ամենայն: Զի եթէ եղիցին տունք բազումք, սակայն յաւեր դարձցին. եւ եթէ մեծամեծք եւ գեղեցիկք իցեն, ոչ ոք իցէ որ բնակիցէ ի նոսա:

10․ Զի ուր գործիցեն տասն լուծք եզանց, եղիցի անդ սափոր մի. եւ որ սերմանիցէ արդուս վեց, ժողովեսցէ գրիւս երիս:

11․ Վայ այնոցիկ որ յառնեն ընդ առաւաւտս` եւ զհետ լինիցին ցքւոյն. որ երեկանան ի նմին. զի գինին իսկ անդէն զնոսին այրէ:

12․ Փողովք եւ թմբկաւ եւ քնարաւ, եւ երգովք զգինին ըմպեն. եւ ի գործս Տեառն ոչ հային, եւ զգործս ձեռաց նորա ոչ առնուն ի միտ:

13․ Այսուհետեւ ի գերութիւն մատնեցաւ ժողովուրդ իմ, վասն չճանաչելոյ նոցա զՏէր. եւ բազում եղեն դիակունք նոցա վասն սովոյ հացի եւ ծարաւոյ ջրոյ:

14․ Եւ լայնեցին դժոխք զանձինս իւրեանց` եւ բացին զբերանս իւրեանց` զի  մի դադարեսցեն: եւ իջցեն փառաւորք` եւ մեծամեծք, եւ մեծատունք եւ ժանտագործք նոցա, եւ զուարճացեալն ի նմա:

15․ Եւ խոնարհեսցի մարդ, եւ անարգեսցի այր: եւ աչք ամբարտաւանք խոնարհեսցին:

16․ եւ բարձրասցի Տէր զաւրութեանց իրաւամբք, եւ սուրբն փառաւորեսցի արդարութեամբ:

17․ Եւ արածեսցին յափշտակեալքն իբրեւ ցուլք. եւ զաւերակս մնացելոցն գառինք կերիցեն:

18․ Վայ այնոցիկ ոյք ձգեն զմեղս իւրեանց իբրեւ երկայն պարանաւ. եւ իբրեւ փոկով լծոյ երնջոց զանաւրենութիւնս:

19․ Ոյք ասեն թէ վաղվաղակի մերձեսցի զոր առնելոցն իցէ` զի տեսցուք. եւ եկեսցէ խորհուրդ սրբոյն Իսրայէլի` զի գիտասցուք:

20․ Վայ այնոցիկ ոյք ասիցեն զչարն բարի, եւ զբարին չար. ոյք դնիցեն զլոյսն խաւար, եւ զխաւար լոյս. ոյք դնիցեն զդառն քաղցր, եւ զքաղցրն դառն:

21․ Վայ այնոցիկ որ զանձինս առ իմաստունս ունիցին, եւ յաչս անձանց իւրեանց խորհրդականս:

22․ Վայ հզաւրաց ձերոց որ ըմպեն զգինին, եւ իշխանացդ որ խառնեն զցքին.

23․ որ արդարացուցանեն զամպարիշտն վասն կաշառոց, եւ զիրաւունս գողանան զարդարոյն:

24․ Վասն այնորիկ որպէս վառի եղէգն ի կայծականց հրոյ, այնպէս այրեսցին ի բորբոքեալ բոցոյ: եւ արմատ նոցա իբրեւ զմղեղ եղիցի. եւ ծաղիկ նոցա իբրեւ զփոշի ելանիցէ: զի ոչ կամեցան զաւրէնս Տեառն զաւրութեանց, այլ գրգռեցին եւս զբանս սրբոյն Իսրայէլի:

25․ Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Տէր զաւրութեանց ի վերայ ժողովրդեան իւրոյ, եւ արկ զձեռն իւր ի վերայ նոցա` եւ սատակեաց զնոսա: բարկացաւ ի վերայ լերանց, եւ եղեն դիակունք նոցա իբրեւ աղբ զճանապարհաւ: Ի վերայ այսր ամենայնի ոչ դարձաւ սրտմտութիւն նորա, այլ տակաւին ձեռն իւր բարձրացեալ է:

26․ Այսուհետեւ ամբարձցէ նշան յազգս հեռաւորս, եւ ածցէ զնոսա ի ծագաց երկրի. եւ ահա վաղվաղակի արագս ընթասցին, եւ թեթեւս հասանիցեն:

27․ Ոչ քաղցիցեն, եւ ոչ վաստակեսցեն, եւ ոչ նիրհեսցեն, եւ ոչ ննջեսցեն, եւ ոչ լուծցեն զգաւտիս ի միջոյ իւրեանց, եւ ոչ հատցին խրացք կաւշկաց նոցա:

28․ Որոց նետք իւրեանց սրեալ են, եւ աղեղունք լարեալ: սմբակք երիվարաց նոցա իբրեւ զվէմ հաստատուն համարեցան: անիւք կառաց նոցա իբրեւ զմրրիկ:
29․ Դիմեսցեն իբրեւ զառիւծունս, եւ հասցեն իբրեւ զկորիւնս առիւծուց. գոչեսցեն` եւ յարձակեսցին, եւ հատցեն գազանաբար. եւ ոչ ոք իցէ որ փրկիցէ զնոսա:

30․ Աղաղակ արասցէ վասն նոցա յաւուր յայնմիկ, իբրեւ զձայն ծովու ամբոխելոյ ալեաւք: Հայեսցին յերկինս ի վեր` եւ յերկիր ի խոնարհ, եւ ահա խաւար խստութեան ի տարակուսանս նոցա: