Գլուխ 22

Պատգամ ձորոյն Սիովնի:
   
1. Զի՞ դու. զի՞ ընդ քեզ. զի՞ ելէք դուք այժմ ամենեքեան ի տանիս նանրութեան:

2. Լցաւ քաղաքդ գուժկանաւք,  քաղաքդ պերճացեալ: վիրաւորք քո ոչ վիրաւորք սուսերի, եւ ոչ դիակունք քո` դիակունք պատերազմաց:

3. Ամենայն իշխանք քո փախստեայք, եւ կալանաւորք քո կապեալք սաստկութեամբ. եւ հզաւրք քո առհասարակ կապեցան, բացէ ի բաց փախստականք:

4. Վասն այսորիկ ասացի, թոյլ տուք ինձ լացից դառնապէս. մի բռնադատէք մխիթարել զիս ի վերայ բեկման դստեր ազգի իմոյ:

5. Զի աւր խռովութեան եւ կորստեան եւ կոխման եւ մոլորութեան ի Տեառնէ զաւրութեանց ի ձորն Սիովնի: մեծ եւ փոքր առհասարակ մոլորեալք դանդաչեն ի վերայ լերանց:

6. Իսկ ելամացւոց առեալ զկապարճս, հեծեալք յերիվարս. եւ գունդք ճակատելոց:

7. եւ ընտիր ընտիր ձորք քո լցցին կառաւք, եւ հեծեալք երիվարաւք խցցեն զդրունս քո:

8. Եւ կործանեսցեն զդրունս Յուդայ. եւ տեսցեն յաւուր յայնմիկ զընտիր ընտիր ապարանս քաղաքին:

9. եւ յայտնեսցեն զծածուկս ապարանից բարձանցն Դաւթի: Եւ տեսին զի բազումք էին: եւ զի դարձուցին զհին ջրմուղն ի քաղաքն:

10. եւ զի քակեցին զապարանսն Երուսաղէմի յամրութիւն պարսպաց քաղաքին:

11. Եւ հանէք ձեզ ջուր ի մէջ երկուց պարսպաց, ներքսագոյն քան զհին ջրմուղն. եւ ոչ հայեցարուք յայն որ արարն զնա ի սկզբանէ, եւ զհաստիչ նորա ի հեռուստ ոչ ծաներուք:

12. Եւ կոչեաց Տէր Սաբաւովթ յաւուր յայնմիկ լալումն եւ կոծումն եւ աշխարումն եւ գերծումն, եւ զգածումն քրձի:

13. Եւ նոքա արարին ուրախութիւն եւ ցնծութիւն. սպանանէին զուարակս եւ զենուին ոչխարս, զի կերիցեն միս` եւ արբցեն գինի. եւ ասասցեն` կերիցուք եւ արբցուք` քանզի վաղիւ մեռանիմք:

14. Եւ այն յայտնեալ կայ յականջս Տեառն զաւրութեանց, զի ոչ թողցուն ձեզ մեղքդ այդոքիկ` մինչչեւ մեռանիցիք  ասէ Տէր զաւրութեանց:

15. Այսպէս ասէ Տէր Տէր Սաբաւովթ: գնա դու եւ մուտ ի դիւան անդր առ Սոմնաս հանդերձապետ, եւ ասասցես ցնա:

16. Զի՞ եկեալ ես այսր. եւ զի՞նչ խնդիր է քո աստ. զի փորեցեր դու քեզ աստ գերեզման, եւ արարեր քեզ յարկ ի վիմիդ:

17. Ահաւասիկ Տէր զաւրութեանց հանցէ եւ սատակեսցէ զքեզ այր դու, եւ հանցէ զպատմուճան քո.

18. եւ զպսակդ փառաց քոց. եւ ընկեսցէ զքեզ յերկիրն մեծ եւ յանչափ, եւ անդ մեռանիցիս: եւ արասցէ զկառսն քո զգեղեցիկս յանարգութիւն, եւ զտուն իշխանութեան քոյ ի կոխումն:

19. Եւ մերժեսջիր ի պետութենէ քումմէ, եւ ի հաստատութենէ քումմէ:

20. Եւ եղիցի յաւուր յայնմիկ` կոչեցից զծառայ իմ զԵղիակիմ Քեղկեայ,

21. եւ զգեցուցից նմա զպատմուճանդ քո, եւ տաց նմա զպսակդ քո ճոխութեամբ, եւ տաց ի ձեռս նորա զհազարապետութիւնդ քո. եւ եղիցի իբրեւ հայր բնակչացդ Երուսաղէմի եւ բնակչացդ Յուդայ:

22. Եւ տաց զփականս Դաւթի նմա. իշխեսցէ, եւ ոչ ոք իցէ որ նմա ընդդէմ դառնայցէ:

23. Եւ կացուցից զնա իշխան ի հաւատարիմ տեղւոջ, եւ նստցի յաթոռ փառաց տան հաւր իւրոյ:

24. Եւ եղիցին ի նա յուսացեալք ամենայն փառաւորք տան հաւր իւրոյ, ի փոքրկանց մինչչեւ ի մեծամեծս. եւ զամենայն անաւթս ի փոքուէ մինչչեւ յանաւթս Ագանովթայ: բացցէ` եւ ոչ ոք իցէ որ փակիցէ, եւ փակիցէ` եւ ոչ ոք իցէ որ բանայցէ. եւ եղիցին կախեալ զնմանէն,

25. յաւուր յայնմիկ: Այսպէս ասէ Տէր զաւրութեանց. շարժեսցի մարդ հաստատուն ի հաւատարիմ տեղւոջէ. անկցի եւ կործանեսցի.  եւ բարձցին փառք նորա ի նմանէն. զի Տէր խաւսեցաւ: