Գիրք` 24․ Սաղմոսներ

Գլուխ 107

Աստծու բարության փառաբանությունը
   

1․ Գոհացե՛ք Տիրոջից, որ բարի է, որ հավիտյան է նրա ողորմությունը։

2․ Տիրոջ փրկածները թող ասեն, որ իրենց փրկեց թշնամու ձեռքից.

3․ Որ իրենց ժողովեց երկրներից, արևելքից և արևմուտքից, հյուսիսից և ծովից.

4․ Որ իրենք մոլորված էին անապատի մեջ՝ անջուր ճանապարհին, որ բնակվելու քաղաք չէին գտնում.

5․ Որ սոված ու ծարավ էին, և իրենց անձերը թուլացել էին իրենց մեջ.

6․ Եվ իրենց նեղության մեջ իրենք աղաղակեցին Տիրոջը, և նա փրկեց նրանց իրենց վշտերից

7․ Եվ առաջնորդեց նրանց ուղիղ ճանապարհով, որ բնակության քաղաք գնան։

8․ Թող գոհանան Տիրոջից նրա ողորմության համար և նրա հրաշքների համար, որ արեց մարդկանց որդիներին.

9․ Որովհետև նա կշտացնում է կարոտած անձին և սոված անձին լցնում է բարությամբ։

10․ Նրանք, որ նստում էին խավարի և մահվան ստվերում՝ նեղության մեջ և երկաթով կապված,

11․ Որովհետև հակառակ եղան Աստծու խոսքերին և անարգեցին Բարձրյալի մտադրությունները.

12․ Նաև նրանց սիրտը խոնարհեցրեց նեղությամբ, և նրանք տկարացան, և ոչ ոք չկար, որ օգներ։

13․ Եվ իրենց նեղության մեջ աղաղակեցին Տիրոջը, և նրանց փրկեց իրենց վշտերից։

14․ Նրանց հանեց խավարից և մահվան ստվերից և կոտրատեց նրանց կապանքները։

15․ Թող գոհանան Տիրոջից նրա ողորմության համար և նրա հրաշքների համար, որ արեց մարդկանց որդիներին,

16․ Որովհետև նա փշրեց պղնձե դռները և երկաթե նիգերը կոտրատեց։

17․ Հիմարներն իրենց անօրենության ճանապարհի համար և իրենց անիրավությունների համար նեղություններ քաշեցին.

18․ Նրանց անձերը զզվեցին ամեն կերակուրից և մոտեցան մահվան դռներին։

19․ Եվ իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, և նա փրկեց նրանց իրենց վշտերից.

20․ Ուղարկեց իր խոսքը և բժշկեց նրանց և նրանց ազատեց իրենց կորստից։

21․ Թող գոհանան Տիրոջից նրա ողորմության համար և նրա հրաշքների համար, որ արեց մարդկանց որդիներին։

22․ Թող գոհության պատարագներ մատուցեն և ցնծությամբ պատմեն նրա գործերի մասին։

23․ Նրանք, որ ծովն են իջնում նավերով և գործ են կատարում հորդառատ ջրերի մեջ,

24․ Նրանք տեսան Տիրոջ գործերը և նրա հրաշքները անդունդների մեջ։

25․ Նա ասաց, և մրրկալի քամի փչեց, բարձրացրեց նրա ալիքները։

26․ Դեպի վեր՝ երկինք ելան և վար՝ անդունդ իջան, և նրանց անձերը մաշվեցին նեղությունից.

27․ Շփոթվեցին և տատանվեցին հարբած մարդու պես, և նրանց ողջ իմաստությունը կորավ։

28․ Իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, և նա փրկեց նրանց իրենց վշտերից։

29․ Մրրիկը հանդարտության փոխվեց, և նրա ալիքները հանգստացան։

30․ Նրանք ուրախացան, որ դադարեց, և նրանց առաջնորդեց դեպի նավահանգիստ, այնտեղ, ուր ցանկանում էին։

31․ Թող գոհանան Տիրոջից նրա ողորմության համար և նրա հրաշքների համար, որ արեց մարդկանց որդիներին։

32․ Թող նրան բարձր գովեն ժողովրդի հավաքույթում և ծերերի ատյանում օրհնեն նրան։

33․ Նա գետերը անապատ է դարձնում և ջրերի հոսանքը՝ ծարավ երկիր։

34․ Պտղաբեր երկիրն աղի հող է դարձնում նրա բնակիչների չարության պատճառով։

35․ Անապատը փոխում է ջրերի լճի և ծարավ երկիրը՝ ջրերի հոսանքի։

36․ Այնտեղ բնակեցնում է սովածներին, և նրանք քաղաք են հիմնում բնակվելու համար։

37․ Արտեր են ցանում և այգիներ տնկում, որ պտուղ ու բերք բերեն։

38․ Եվ նա օրհնում է դրանք, որ չափազանց շատանան, և չի պակասեցնում նրանց անասունները։

39․ Բայց դարձյալ պակասում են և իջնում իրենց չարիքների նեղությունից ու տրտմությունից։

40․ Նա անարգանք է թափում իշխանների վրա և մոլորեցնում է նրանց անճանապարհ անապատում,

41․ Բայց աղքատին բարձրացնում է խեղճությունից և նրա ցեղը դարձնում է ոչխարների հոտի պես։

42․ Ուղիղները պիտի տեսնեն և ուրախ լինեն, բայց ամեն անօրենություն պիտի փակի իր բերանը։

43․ Ո՞վ է իմաստուն, որ այս բաները պահի. նա պիտի հասկանա Տիրոջ ողորմությունները։