Գիրք` 31. Եսայի

Գլուխ 29

   
1․ Վայ քեզ Արիէլ քաղաք.  Արիէլ զոր Դաւիթն պաշարեաց, զի տաւնքն ամբոխեսցին: ժողովեցէք արմտիս եւ կերայք ամ յամէ. եւ կերիջիք Մովաբաւ հանդերձ:

2․ Զի նեղեցից զԱրիէլ, եւ եղիցի զաւրութիւն եւ մեծութիւն նորա ինձ:

3․ եւ պաշարեցից զքեզ` որպէս եւ Դաւիթն, եւ ածից զքեւ պատնէշ. եւ կանգնեցից շուրջ զքեւ աշտարակս:

4․ Եւ խոնարհեսցին յերկիր բանք քո, եւ պատգամք քո ընդ գետին մտցեն. եւ եղիցի իբրեւ գետնաձայնաց բարբառ քո, եւ ի յատակս բարբառն քո տկարասցի:

5․ Եւ եղիցի իբրեւ զփոշի անուոյ մեծութիւն ամպարշտաց. եւ իբրեւ զունգ մաղեալ բազմութիւն զրկողացն քոց:

6․ Եւ եղիցի որչափ յական թաւթափել ի Սաբաւովթ Տեառնէ` այցելութիւն շարժմամբ եւ որոտմամբ եւ մեծաձայն բարբառով, մրրիկ փոթորկեալ եւ բոց հրոյ որ ուտիցէ:

7․ Եւ եղիցի` որպէս ոք զի տեսանիցէ երազ ի տեսլեան գիշերոյ, մեծութիւն ամենայն հեթանոսաց յարձակելոց ի վերայ Երուսաղէմի. եւ ամենայն ժողովելոցն ի վերայ  նորա, եւ որ նեղեցինն զնա:

8․ Եւ եղիցին որպէս որք յերազի քաղցեալ իցեն` եւ ուտիցեն. եւ իբրեւ յառնիցեն` զուր է տեսիլն: եւ զոր աւրինակ ծարաւի ոք իցէ յերազի եւ ըմպիցէ. եւ յառնիցէ` եւ դարձեալ ծարաւիցի, ի զուր յուսացաւ անձն նորա. այնպէս եղիցի մեծութիւն ամենայն հեթանոսաց, որ զաւրաժողով եղեն ի վերայ Երուսաղէմի` եւ ի վերայ լերին Սիովնի:

9․ Զարմացարուք. յիմարեցարուք. թմբրեցարուք, եւ առաւել թմբրեցարուք. արբեցարուք ոչ ի գինւոյ եւ ոչ ի ցքւոյ:

10․ Զի արբոյց ձեզ Տէր ոգի յիմարութեան. եւ խցցէ զաչս ձեր` եւ զմարգարէից ձերոց, եւ զիշխանաց ձերոց, եւ զծածկատեսացն ձերոց:

11․ Եւ եղիցին ձեզ պատգամքս այս ամենայն իբրեւ զբան թղթոյ կնքելոյ. զոր իբրեւ տայցեն ցայր մի գրագէտ` եւ ասիցեն ցնա, ընթերցիր զայդ: եւ ասիցէ` ոչ կարեմ ընթեռնուլ զի կնքեալ է:

12․ Եւ տացի նոյն գիր ի ձեռս առն` որ ոչ գիտիցէ գիրս, եւ ասասցեն ցնա` ընթերցիր զայդ. եւ ասիցէ` ոչ գիտեմ դպրութիւն:

13․ Եւ ասէ Տէր. մերձ է առ իս ժողովուրդս այս բերանով իւրով, եւ շրթամբք իւրեանց պատուեն զիս. եւ սրտիւք իւրեանց հեռացեալ մեկուսի են յինէն. զուր պաշտեն զիս, ուսուցանեն զպատուէրս մարդկան` եւ զվարդապետութիւնս:

14․ Վասն այնորիկ ահաւադիկ ես յաւելից փոփոխել զժողովուրդդ զայդ. եւ փոփոխեցից զդոսա: եւ կորուսից զիմաստութիւն իմաստնոց, եւ զխորհուրդս խորհրդականաց արհամարհեցից:

15․ Վայ այնոցիկ` որ խորհին խորհուրդս խորինս` եւ ոչ Տէրամբ. վայ այնոցիկ որ խորհին խորհուրդս ծածուկս. եւ եղիցին ընդ խաւար գործք նոցա, եւ ասիցեն թէ ո՞ տեսանիցէ զմեզ, եւ ո՞ գիտասցէ զինչ գործեմք:

16․ Ոչ ապաքէն իբրեւ զկաւ բրտի՞ համարեալ իցէք. միթէ ասիցէ՞ ստեղծուածն ցստեղծիչն իւր, թէ ոչ դու զիս ստեղծեր. կամ արարածն ցարարիչն թէ ոչ իմաստութեամբ արարեր զիս:

17․ Ոչ եւս յետ սակաւ ժամանակի, եւ եղիցի Լիբանան իբրեւ զլեառն Քերմէլ. եւ Քերմէլ յանտառ համարեսցի:

18․ Եւ լուիցեն յաւուր յայնմիկ խուլք զբանս գրոյն այնորիկ. եւ որք ի խաւարին եւ ի միգին իցեն, տեսցեն աչք կուրացելոցն:

19․ եւ ցնծասցեն աղքատք յաղագս Տեառն ուրախութեամբ, եւ անյոյսքն ի մարդկանէ լցցին ուրախութեամբ:

20․ Պակասեաց անաւրէնն, եւ կորեաւ ամբարտաւանն. եւ սատակեցան անաւրէնք ի չարիս,

21․ եւ ոյք առնեն մեղանչել մարդկան բանիւք: ամենայն յանդիմանչացն դնէին ի դրունս զգայթագղութիւն, եւ խոտորէին անիրաւութեամբ զիրաւունս:

22․ Վասն այսորիկ այսպէս ասէ Տէր ի վերայ տանն Յակովբայ զոր ընտրեացն յԱբրահամէ. ոչ այժմ ինչ ամաչեսցէ Յակովբ, եւ ոչ այժմ զերեսս այլագունեսցէ Իսրայէլ:

23․ Այլ յորժամ տեսցեն որդիք նորա զգործս իմ. վասն իմ սուրբ արասցեն զանուն իմ, եւ սուրբ արասցեն զսուրբն Յակովբայ, եւ երկիցեն յամենայն Իսրայէլի:

24․ Եւ ծանիցեն մոլորեալք հոգւով զիմաստութիւն. եւ տրտնջաւղք ուսցին զհնազանդութիւն. եւ լեզուք թոթովախաւսք ուսցին խաւսել զխաղաղութիւն: