Գիրք` 31. Եսայի

Գլուխ 63

   
1. Իսկ այս ո՞վ է որ դիմեալ գայ յԵդովմայ, կարմրութիւն ձորձոց իւրոց ի բոսորայ, գեղեցիկ պատմուճանաւ եւ բուռն զաւրութեամբ: ես խաւսիմ զարդարութիւն եւ իրաւունս փրկութեան:

2. Վասն է՞ր կարմիր են ձորձք քո, եւ հանդերձք իբրեւ հնծանահարի, լիոյ հնծանի կոխելոյ:

3. Հնծան հարի միայն, եւ ի հեթանոսաց ոչ ոք էր ընդ իս. կոխեցի զնոսա սրտմտութեամբ` եւ ճմլեցի զնոսա բարկութեամբ` եւ իջուցի յերկիր. եւ զամենայն հանդերձս իմ թաւթափեցի:

4. զի հասեալ էր ի վերայ նոցա աւր հատուցման, եւ ամ փրկութեան եկեալ հասեալ:

5. Հայեցայ` եւ ոչ ոք էր որ աւգնէր. զմտաւ ածի` եւ ոչ ոք էր որ ի թիկունս հասանէր: Փրկեաց զնոսա բազուկ իմ. եւ սրտմտութիւն իմ միայն զդէմ կալաւ:

6. կոխեցի զնոսա բարկութեամբ իմով, եւ զենի զնոսա սրտմտութեամբ իմով, եւ իջուցի զնոսա յերկիր:

7. Զողորմութիւն Տեառն յիշեցի, զքաջութիւն Տեառն յուշ արարից. յամենայնի զոր հատուցանէ մեզ Տէր: Տէր դատաւոր բարերար տանն Իսրայէլի, որ ածէ ի վերայ մեր ըստ ողորմութեան իւրում եւ ըստ բազում արդարութեան իւրոյ:

8. եւ ասաց` եթէ ժողովուրդ իմ են որդիքն իմ, եւ ոչ անարգեսցեն զիս. եւ եղեւ նոցա ի փրկութիւն

9. յամենայն նեղութենէ նոցա: Ոչ պատգամաւոր ոք եւ ոչ հրեշտակ, այլ ինքնին Տէր փրկեաց զնոսա. վասն սիրելոյ զնոսա եւ խնայելոյ ի նոսա ինքնին փրկեաց զնոսա. եւ վերացոյց եւ բարձրացոյց զամենայն աւուրս յաւիտենից:

10. Բայց նոքա հեստեցին, եւ բարկացուցին զՀոգի նորա Սուրբ. եւ դարձաւ նոցա Տէր ի թշնամութիւն. ինքնին Տէր ետ ընդ նոսա պատերազմ:

11. եւ յիշեաց զաւուրսն յաւիտենից, թէ ու՞ր է Մովսէս եւ ժողովուրդն նորա: Որ եհան յերկրէ զհովիւն հաւտից. ու՞ր է որ եդ ի նոսա զՀոգին Սուրբ:

12. որ վերացոյց աջով իւրով զՄովսէս. եւ բազուկ փառաց նորա յաղթահարեաց զջուրսն առաջի երեսաց նորա, առնել իւր անուն յաւիտենական:

13. Անցոյց զնոսա ընդ անդունդս որպէս ձի ընդ անապատ,

14. եւ իբրեւ զգրաստ ինչ ընդ դաշտ. եւ ոչ վաստակեցին: Էջ Հոգի Տեառն, եւ առաջնորդեաց նոցա: այնպէս ածեր զժողովուրդն քո առնել քեզ անուն փառաց:

15. Եւ արդ դարձ ի յերկնից` եւ տես ի տաճարէ սրբոյ քումմէ` եւ ի փառաց քոց. ո՞ւր է նախանձ քո եւ զաւրութիւն. ու՞ր է բազում ողորմութիւն գթութեան քոյ, որով ներէիրն մեզ:

16. Զի դու ես Հայր. զի Աբրահամ ոչ գիտաց զմեզ, եւ Իսրայէլ ոչ ծանեաւ զմեզ. արդ դու Տէր Հայր մեր փրկեա զմեզ, զի ի սկզբանէ անուն քո է ի վերայ մեր:

17. Զմէ՞ մոլորեցուցեր զմեզ Տէր ի ճանապարհաց քոց. խստացուցեր զսիրտ մեր չերկնչել ի քէն: Դարձ վասն ծառայից քոց. դարձ վասն ազգաց ժառանգութեան քոյ:

18. գուցէ ոչ ժառանգիցեմք զլեառն սրբութեան քոյ: Հակառակորդք մեր նեղեցին զմեզ` եւ կոխեցին զսրբութիւն քո:

19. եղեաք իբրեւ զառաջինն` յորժամ ոչն տիրէիր մեզ, եւ ոչ կոչեցեալ էր անուն քո ի վերայ մեր: