Գլուխ 12

   
1․ Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ:

2․ Արդ եւ դու՞ք մարդիկ իցէք. կամ ընդ ձե՞զ վախճանիցի իմաստութիւն:

3․ Եւ իմ սիրտս իբրեւ զձերդ է:

4․ Զի այր արդար եւ անարատ եղեւ ի կատականս:

5․ Ի ժամանակ սահմանեալ պատրաստեցաւ: կործանեալ յաւտարէ, զտունս իւր ետես աւերեալս յանաւրինաց:

6․ Սակայն մի ոք որ չար իցէ` յուսասցի անպարտ լինել: ամենայն որ միանգամ բարկացուցանեն զՏէր, մի թէ ո՞չ լինիցի նոցա խնդիրք:

7․ Բայց աղէ հարց զչորքոտանիս` եթէ ասիցեն քեզ. զթռչունս երկնից` եթէ պատմեսցեն քեզ:

8․ ճառեա երկրի, եթէ խելամուտ արասցէ զքեզ, եւ կամ պատմեսցեն քեզ ձկունք ծովու:

9․ Ո՞վ է որ ոչ գիտաց այսու ամենայնիւ թէ ձեռն Տեառն արար զայս:

10․ Եւ եթէ ո՞չ ի ձեռին նորա իցէ շունչ ամենայն կենդանեաց, եւ ոգի ամենայն մարդոյ:

11․ Զի միտք զբանս քննեն, եւ քիմք զկերակուրս ճաշակեն:

12․ Բազում ժամանակաւ իմաստութիւն, եւ բազում կեանս հանճար:

13․ Ի նմանէ է իմաստութիւն եւ զաւրութիւն. նորա է խորհուրդ եւ հանճար:

14․ Եթէ կործանեսցէ` ո՞ շինեսցէ. եւ եթէ փակեսցէ ընդդէմ մարդկան` ո բանայցէ:

15․ Եթէ արգելցէ զջուրս, ցամաքեցուցանէ զերկիր. եւ եթէ թոյլ տացէ` կորոյս զնա կործանեալ:

16․ Ի նմանէ է զաւրութիւն եւ ուժգնութիւն. նորա է հանճար եւ իմաստութիւն:

17․ Վարէ զխորհրդականս ի գերութիւն. եւ զդատաւորս երկրի յիմարեցոյց:

18․ Նստուցանէ զթագաւորս յաթոռս, եւ ածէ գաւտի ընդ մէջ նոցա:

19․ Առաքէ զքահանայս ի գերութիւն. եւ զզաւրաւորս երկրի կործանեաց:

20․ Փոփոխէ զշրթունս հաւատարմաց. եւ զհանճար ծերոց ծանեաւ:

21․ Հեղու անարգութիւն ի վերայ իշխանաց. եւ զխոնարհս բժշկեաց:

22․ Յայտնէ զխորս խաւարի, եւ եհան ի լոյս զստուերս մահու:

23․ Մոլորեցուցանէ զազգս` եւ կորուսանէ զնոսա. սփռէ զազգս` եւ առաջնորդէ նոցա:

24․ Փոփոխէ զսիրտս իշխանաց երկրի. մոլորեցոյց զնոսա ի ճանապարհի զոր ոչ գիտէին:

25․ Շաւշափեսցեն զխաւար եւ ոչ զլոյս. մոլորեսցին իբրեւ զարբեալ: