Գլուխ 34

   
1. Կրկնեալ անդրէն Եղիուսայ ասէ:

2. Լուարուք ինձ իմաստունք, ունկնդիր լերուք հանճարեղք:

3. Զի ունկն զբանս քննէ, եւ կոկորդ զկերակուրս ճաշակէ:

4. Ընտրեսցուք մեզ դատաստան. եւ գիտասցուք ի միջի մերում թէ բարի է:

5. Զի ասաց Յոբ թէ արդար եմ ես, եւ Տէր զընկեց զիրաւունս իմ,

6. եւ ստեաց դատաստանի իմում. բռնութեամբ է նետս իմ առանց անիրաւութեան:

7. Ով է իբրեւ զՅոբ` որ ըմպէ զարհամարհանս իբրեւ զջուր:

8. Ոչ մեղուցեալ` եւ ոչ ամպարշտեալ, կամ հաղորդեալ ճանապարհի որոց գործեն զանաւրէնութիւն, գնալ ընդ ամպարիշտս:

9. Մի ասիցես չիք այցելութիւն ի վերայ առն, եւ այցելութիւն նմա ի Տեառնէ:

10. Վասն որոյ հանճարեղք սրտիւք լուարուք ինձ: Մի լիցի ինձ ամպարշտել առաջի Տեառն, եւ առաջի ամենակալին աղմկել զիրաւունս:

11. Այլ հատուսցէ մարդոյ ըստ իւրաքանչիւր գործոց նոցա, եւ ի ճանապարհի առն գտցէ զնա:

12. Համարիցիս զՏեառնէ անկա՞րգս ինչ առնել. կամ թէ ամենակալն պղտորիցէ՞ զիրաւունս:

13. Ո արար զերկիր. ո է որ արար զառ ի ներքոյս երկնից, եւ զամենայն որ ի միջոցի:

14. Եթէ կամեսցի պնդել եւ զշունչ առ ինքեան արգելուլ.

15. վախճանեսցի ամենայն մարմին առհասարակ, եւ ամենայն մարմին ի հող դարձցի ուստի եւ ստեղծաւ:

16. Ապա թէ ոչ խրատեսցիս, լուր զայս` ունկնդիր բարբառոյ բանից իմոց:

17. Եթէ դու ոչ համարիցիս զայն որ ատեայ զանիրաւութիւն, եւ կորուսանէ զչարիս: արդարք յաւիտեան կեան: Ամպարիշտ է

18. որ ասէ ցթագաւոր թէ անիրաւ ես: ամպարշտագոյն քան զիշխանս,

19. որ ոչ պատկառեաց ի պատուական երեսաց: եւ ոչ գիտաց պատիւ դնել եւ մեծարել զերեսս նոցա:

20. Ընդունայն լիցի նոցա աղաղակելն եւ աղաչել զայլս. զի վարեցան անաւրէնութեամբ խոտորեցուցանել զտկարս:

21. Զի ինքն է տեսաւղ գործոց մարդկան. եւ ղաւղեաց ինչ ոչ ի նմանէ` զոր գործեցին:

22. Եւ չիք տեղի թաքչելոյ այնոցիկ` որ գործեն զանաւրէնութիւն.

23. զի ոչ եւս դիցէ ի վերայ առն. քանզի Տէր զամենեսեան` տեսանէ:

24. Որ հասանէ անքննականաց, փառաւորաց եւ հրաշակերտաց` որոց ոչ գոյ թիւ:

25. Որ ճանաչէ զգործս նոցա, եւ դարձուցանէ ի գիշեր. եւ խոնարհեսցին:

26. Շիջոյց զամպարիշտս. մատնցոյցք եղեն առաջի թշնամեաց իւրեանց:

27. Զի խոտորեցան յիրաւանց Աստուծոյ, եւ զիրաւունս նորա ոչ ծանեան:

28. Ածել զնովաւ զաղաղակ տնանկի. եւ զբողոք աղքատաց լուիցէ:

29. Եւ ինքն տացէ լռութիւն, եւ ո պատժեսցէ զնա: եւ ծածկեսցէ զերեսս` եւ ո տեսանիցէ զնա: եւ ազգաց եւ մարդկան միանգամայն:

30. Թագաւորեցուցանէ զայր կեղծաւոր` վասն խստութեան ժողովրդեան:

31. Զի որ ասէ ընդդէմ հզաւրին` թէ առի եւ գրաւեցի առանց քո:

32. եթէ տեսեր` ցոյց ինձ. եւ եթէ անիրաւութիւն արարի, այլ ոչ յաւելից:

33. Միթէ ի քէն ոք պահանջիցէ զայն, զի մերժես. դու ընտրեցեր` եւ ոչ ես. եւ եթէ գիտիցես ինչ` խաւսեաց:

34. Վասն որոյ հանճարեղք սրտիւք խաւսեցին զայս. եւ այր իմաստուն լուաւ զայս:

35. Բայց Յոբ` ոչ իմաստութեամբ խաւսեցաւ, եւ բանք նորա ոչ են հանճարով:

36. Բայց սակայն ուսիր Յոբ. եւ մի տացես տակաւին պատասխանի իբրեւ զանզգամ.

37. զի մի յաւելուցուք ի մեղս ձեր. եւ անաւրէնութիւն համարեալ լիցի ձեզ ի բազում բանս խաւսելոյ առաջի Տեառն: