Գլուխ 4

   
1. Կրկնեալ անդրէն Եղիփազու Թեմնացւոյ ասէ:

2. Միթէ բազում անգամ լցեալ իցեն քո բանք աշխատութեամբ, եւ զաւրութեամբ բանից քոց ո՞ հանդարտեսցէ:

3. Զի եթէ խրատեցեր դու զբազումս, եւ զձեռս տկարի մխիթարեցեր:

4. Եւ զհիւանդացեալս կանգնեցեր բանիւք, եւ ծնկաց կթուցելոց քաջալերութիւն զգեցուցեր:

5. Եւ արդ եկին հասին ի վերայ քո ցաւք. սակայն դու վաղվաղեցեր:

6. Ոչ ապաքէն երկեւղդ քո անզգամութիւն է. եւ կասկածդ քո, եւ անչարութիւն ճանապարհի քո:

7. Արդ յիշեա ո՞ ոք որ սուրբ էր` կորեաւ, կամ ճշմարիտք արմատաքի երբէք խլեցան:

8. Զորաւրինակ տեսի զայնոսիկ որ զանապատեհսն արաւրադիր առնեն. որ սերմանեն զնոսա` ցաւս հնձեսցեն ի նոցանէ:

9. Ի հրամանէ Տեառն կորիցեն. ի հոգւոյ բարկութեան նորա սատակեսցին:

10. Զաւրութիւն առիւծու, գոչիւն մատակ առիւծու, պերճութիւն վիշապաց` շիջաւ:

11. Մրջիւն առեւծն սատակեցաւ առ ի չգոյէ կերակրոյ. կորիւնք առիւծու լքին զմիմեանս:

12. Եթէ էր տակաւին բան ճշմարիտ եղեալ ի խաւսս քո, ոչ ինչ յայդպիսեաց չար պատահէր քեզ: Ուրեմն ո՞չ ընդունիցին ունկն իմ հրաշակերտս ի նմանէ,

13. արհաւիրք եւ բոմբիւնք գիշերականք: Հասեալ ահ ի վերայ մարդկան,

14. դողումն եւ սոսկումն պատահեցին ինձ. եւ մեծապէս զոսկերս իմ շարժեցին:

15. Եւ եկն հողմն ի վերայ երեսաց իմոց. քստմնեցին հերք իմ եւ մարմինք:

16. Կանգնեցայ` եւ ոչ գիտացի. տեսի եւ ոչ էին կերպարանք առաջի աչաց իմոց, բայց միայն աւդ եւ սաւսափիւն լսէի:

17. Իսկ արդ` միթէ սո՞ւրբ լինիցի մարդ առաջի Տեառն, կամ ի գործոց իւրոց անարա՞տ այր:

18. Եթէ ծառայից իւրոց ոչ հաւատայցէ, եւ զհրեշտակաց խոտորնագոյնս ինչ իմացաւ:

19. Իսկ արդ զբնակեալս ի տունս կաւեղէնս, յորոց եւ ինքեանք  ի նմին կաւոյ եմք: Եհար զնոսա ըստ աւրինակի ցեցոյ.

20. եւ յառաւաւտէ մինչչեւ յերեկոյ ոչ եւս իցեն: Քանզի անձամբ անձին աւգնել ոչ կարէին, կորեան:

21. Փչեաց ի նոսա եւ ցամաքեցան. սատակեցան քանզի ոչ էր ի նոսա իմաստութիւն: