Գլուխ 21

   
1. Կրկնեալ անդրէն Յոբայ ասէ:

2. Լուարուք լուարուք բանից իմոց: Երանի թէ մի լինէր ի ձէնջ այդ մխիթարութիւն:

3. Ներեցէք ինձ եւ ես խաւսեցայց, եթէ ոչ այպանիցէք զբանիւք իմովք:

4. Իսկ արդ չեւ իմ կշտամբանքս ի մարդկանէ իցեն. եւ   կամ ընդէ՞ր ոչ բարկանայցեմ:

5. Հայեցեալ ընդ իս զարմանայ՞ք, եդեալ ձեռն ի ծնաւտի:

6. Եթէ յուշ լինիցի ինձ, տագնապեցայց. զի ունին ցաւք զմարմինս իմ:

7. Ընդէ՞ր բնաւ ամպարիշտք կենդանի իցեն, հնացեալք եւ ի մեծութեան են:

8. Սերմանք նոցա ըստ միտս. եւ որդիք նոցա առաջի աչաց:

9. Տունք նոցա աջողեալք. եւ երկեւղ եւ ոչ ուստեք. եւ տանջանք ի Տեառնէ չեն ի վերայ նոցա:

10. Արջառ նոցա ոչ սխալեաց ի ծննդենէ. ապրեցաւ յղի նոցա` եւ ոչ վրիպեցաւ.

11. եւ կան իբրեւ զխաշինս յաւիտենականս: Մանկունք նոցա խաղան առաջի,

12. առեալ սաղմոսարան եւ քնար. եւ ուրախ լինին ձայնիւ երգոց:

13. Կատարեցին ի բարութեան զկեանս իւրեանց, հանգստեամբ ննջեցին ի դժոխս:

14. Եւ ասէ ցՏէր` ի բաց կաց յինէն, զճանապարհս քո ճանաչել ոչ կամիմ:

15. Զի՞նչ շահ է` զի ծառայեսցուք նմա, կամ զի՞նչ աւգուտ` զի հանդիպեսցուք նմա:

16. Ի ձեռս նոցա էին բարութիւնք. եւ ի գործս ամպարշտաց ոչ հայի:

17. Սակայն եւ ճրագ ամպարշտաց շիջցի: եկեսցէ ի վերայ նորա կործանումն. երկունք կալցին զնոսա ի բարկութենէ:

18. Եղիցին իբրեւ զյարդ առաջի հողմոյ, կամ իբրեւ զփոշի զոր տարաւ մրրիկ:

19. Սպառեսցեն զորդիս ինչք նորա. հատուսցէ նմա, եւ ծանուսցէ:

20. Տեսցեն աչք նորա զսպանումն իւր, եւ ի Տեառնէ մի ապրեսցի:

21. Զի կամք նորա ի տան իւրում ընդ իւր, եւ զթիւ ամաց նորա բաժանեսցեն:

22. Ոչ ապաքէն` Տէր է որ ուսուցանէ զհանճար եւ զգիտութիւն, զի ինքն քննէ զիմաստունս:

23. Այնպիսին մեռցի ի սաստկութիւն անզգամութեան իւրում. ամենեւին բարկեկեցիկն եւ յաջողեալն:

24. Փորն նորա լի է ճարպով. ուղիղ նորա շճեսցէ:

25. Նա վախճանեսցի ի դառնութենէ անձին, ոչ ինչ կերեալ ի բարութենէ:

26. Առհասարակ ննջեսցեն յերկրի. երբ ծածկեաց զնոսա:

27. Եւ արդ գիտեմ` զի յանդգնութեամբ հասեալ էք ի վերայ իմ:

28. Արդ ասացէք` թէ ուր է տուն իշխանին. եւ ուր է յարկ բնակութեան ամպարշտաց:

29. Հարցէք զանցաւորս ճանապարհի, եւ զնշանս նոցա մի աւտարացուցանէք:

30. Զի յաւր կորստեան ստիպի չար. յաւր բարկութեան իւրոյ վարեսցի:

31. Ո պատմեսցէ յանդիման նորա զճանապարհս նորա. եւ զոր ինչ ինքն գործեաց` ո հատուսցէ նմա:

32. Եւ ինքն ի գերեզմանի գնաց, եւ ի տապանի տքնեցաւ:

33. եւ քաղցրացան նմա խիճք հեղեղատի: Եւ զհետ նորա ամենայն մարդ գնասցէ, եւ յառաջ քան զնա անթիւք:

34. Եւ զիար՞դ մխիթարեցէք զիս սնոտեաւք. եւ ինձ ձեւք դադարելն ոչինչ է: