Գիրք` 30. Յովբ

Գլուխ 31

   
1. Ուխտ եդի ընդ աչս իմ եւ ոչ հայեցաւ ի կոյս.

2. եւ բաժանեաց Աստուած ի վերուստ, եւ ժառանգութիւն բաւականին ի բարձանց:

3. Ոչ ապաքէն կորուստ անիրաւին, եւ տարագրութիւն այնոցիկ ոյք գործեն զանաւրէնութիւն:

4. Ոչ ապաքէն ինքն տեսցէ զճանապարհս իմ. եւ ամենայն գնացք իմ թուեսցին:

5. Եթէ գնացեալ իցեմ ընդ այպանաւղս. եթէ վաղվաղեաց ոտն իմ ի նենգութիւն:

6. Զի կշռեալ եմ  ի կշիռս արդարութեան, եւ գիտէ Տէր զանմեղութիւն իմ:

7. Եթէ թիւրեցաւ ոտն իմ ի ճանապարհէ. եթէ չոգաւ սիրտ իմ զկնի ական իմոյ. եթէ հպեցայ ձեռաւք իմովք ի կաշառս:

8. Ապա ես սերմանեցից` եւ այլք կերիցեն. եւ անարմատ եղէց յերկրի:

9. Եթէ գնաց սիրտ իմ զհետ կնոջ առն այլոյ. եթէ դարանակալ եղէ առ դրունս տան նորա:

10. Ապա լիցի հաճոյ եւ իմ կինն այլում, եւ մանկունք իմ տառապեսցին:

11. Զի սրտմտութիւն անժոյժ բարկութեան է պղծել զկին առն:

12. հուր վառեալ է յամենայն անդամս նորա. զի յոր կոյս հասցէ յարմատոյ խլեսցէ:

13. Եթէ խոտեցի երբէք զիրաւունս ծառայի կամ աղախնոյ մատիցելոյ առ իս յատեան:

14. եւ զի՞նչ գործեցից եթէ հարցուփորձ արասցէ ինձ Տէր. եւ եթէ այցելութիւն, զի՞նչ պատասխանի արարից:

15. Ոչ ապաքէն որպէս եղէ յարգանդի` եւ նոքա եղեն, ի նմին որովայնի եղաք:

16. Իսկ տկարք որոց պէտք ինչ էին, ո՞չ արդեւք երբէք վճարեցի: Զակն այրւոյ ոչ կողկողեցուցի:

17. Եթէ կերա՞յ արդեւք զպատառն իմ միայն` եւ որբոյն ոչ կարկառեցի:

18. Զի ի մանկութենէ իմմէ սնուցի իբրեւ զհայր, եւ յարգանդէ մաւր իմոյ առաջնորդեցի:

19. Եթէ արարի՞ անտես զմերկն կորուսեալ` եւ ոչ զգեցուցի:

20. Եթէ ո՞չ աւրհնեցին զիս տկարք. եւ ի կտրոց խաշանց իմոց ջեռան թիկունք նոցա:

21. Եթէ վերացուցի ձեռն ի վերայ որբոյն` յուսացեալ թէ բազում է իմ աւգնականութիւն.

22. ապա թափեսցի յանրակէ ուս իմ, եւ բազուկ իմ յարմկանէ իմմէ խորտակեսցի:

23. Զի ահ Տեառն կալաւ զիս, եւ առաջի նորա ոչ հանդարտեցի:

24. Եթէ կարգեցի զոսկի ի հող իմ. եթէ յականս պատուականս յուսացայ:

25. Եթէ ուրախ եղէ ի բազում մեծութեան եկելոց ինձ. եթէ ի վերայ անթուոց եդի զձեռն իմ:

26. Կամ թէ ո՞չ տեսանիցեմք զարեգակն լուսաւորիչ նուաղեալ, եւ զլուսին մաշեալ.

27. եւ ոչ ի նոցանէ: Եթէ խաբեցաւ գաղտ սիրտ իմ. եթէ ձեռն եդեալ ի վերայ բերանոյ իմոյ համբուրեցի:

28. Ապա այն ի մեծ անաւրէնութիւն համարեսցի ինձ, զի ստեցի առաջի Տեառն բարձրելոյ. ի նմանէ է զաւրութիւն եւ կար, իմաստութիւն եւ հանճար:

29. Եթէ ոտնհար եղէ ի վերայ գլորման թշնամւոյ իմոյ, եւ ասացի ի սրտի իմում թէ` վաշ.

30. ապա լուիցէ ունկն իմ զանէծս իմ. զզուեցայց ապա եւ ես ի ժողովրդենէ իմմէ դսրովեալ:

31. Եթէ ասացին զինէն բազում անգամ աղախնայք իմ, ո տայր մեզ յագել ի մարմնոց նորա. զի յոյժ քաղցր էի նոցա:

32. Արտաքոյ ոչ ագանէր աւտար, զի դուռն իմ բաց էր ամենայն եկելոց:

33. Եթէ թաքուցի զմեղս իմ ակամայ մեղուցեալ.

34. զի ոչ ամաչէի ի բազմակոյտ ամբոխէ, առ ի չպատմելոյ առաջի նոցա: Եթէ արձակեցի երբէք զտկարն ունայն գոգով ելանել ի դրաց իմոց:

35. Ո տացէ ինձ լսել եթէ ձեռն Տեառն չէր զարհուրեցուցեալ: Կամ թէ մուրհակ` զոր ունէի զումեքէ,

36. իբրեւ զպսակ ի վերայ ուսոց եդեալ ընթեռնուի:

37. եւ ո՞չ պատառէի զայն եւ անդրէն դարձուցանէի, ոչինչ առեալ ի պարտականէն:

38. Եթէ հեծեաց երբէք երկիր վասն իմ. եթէ ակաւսք նորա լացի՞ն առհասարակ:

39. եւ եթէ զզաւրութիւն նորա կերա՞յ միայն առանց գնոց: Եթէ զանձն Տեառն երկրին զայրացուցեալ տրտմեցուցի՞:

40. ապա փոխանակ ցորենոյ բուսցի եղիճ, եւ փոխանակ գարւոյ` մորենի: