Գիրք` 1. Ծնունդք

Գլուխ 26

   
1. Եւ եղեւ սով յերկրին. թող զառաջին սովն որ եղեւ ի ժամանակս Աբրաամու: Եւ չոգաւ Իսահակ առ Աբիմելէք արքայ Փղշտացւոց ի Գերարա:

2. Եւ երեւեցաւ նմա Տէր եւ ասէ. Մի իջանէր յԵգիպտոս, այլ բնակեա դու յերկիրդ յորում ասացի քեզ:

3. Եւ պանդխտեաց յերկրիս յայսմիկ. եւ եղէց ընդ քեզ, եւ աւրհնեցից զքեզ. զի քեզ եւ զաւակի քում տաց զամենայն զերկիրս զայս. եւ հաստատեցից զերդումն իմ զոր երդուայ Աբրաամու հաւր քո:

4. Եւ բազմացուցից զզաւակ քո իբրեւ զաստեղս երկնից. եւ տաց զաւակի քում զամենայն զերկիրս զայս. եւ աւրհնեսցին ի ցաւակի քում ամենայն ազգք երկրի:

5. Փոխանակ զի լուաւ Աբրաամ հայր քո ձայնի իմում, եւ պահեաց զհրամանս իմ եւ զպատուիրանս իմ, եւ զիրաւունս իմ, եւ զաւրէնս իմ:

6. Եւ բնակեցաւ Իսահակ ի մէջ Գերարացւոց:

7. Եւ հարցին արք տեղւոյն։ զՌեբեկայ կնոջէ նորա. եւ ասէ` Քոյր իմ է, քանզի երկեաւ ասել թէ կին իմ է. թէ գուցէ սպանանիցեն զնա արք տեղւոյն վասն Ռեբեկայ. զի գեղեցիկ էր երեսաւք:

8. Եւ եղեւ անդ բազում ժամանակս: Եւ կարկառաւ Աբիմելէք արքայ Փղշտացւոց ընդ պատուհան, եւ ետես զԻսահակ զի խաղայր ընդ Ռեբեկայ կնոջ իւրում:

9. Կոչեաց Աբիմելէք զԻսահակ` եւ ասէ ցնա. Ուրեմն կին քո էր, եւ ընդ է՞ր ասացեր թէ քոյր իմ է: Ասէ ցնա Իսահակ. Քանզի ասացի` թէ գուցէ մեռանիցիմ վասն նորա:

10. Ասէ ցնա Աբիմելէք. Ընդ է՞ր արարեր զայդ ընդ մեզ. սակաւիկ միւս եւս մտեալ էր ուրումն յազգէ իմմէ առ կին քո. եւ ածէիր ի վերայ մեր անգիտութիւն: Եւ պատուիրեաց Աբիմելէք ամենայն ժողովրդեան իւրում եւ ասէ.

11. Ամենայն որ հարկանիցի ընդ այրդ ընդ այդ, կամ ընդ կին դորա` մահու պարտական լիցի:

12. Եւ սերմանեաց սերմ Իսահակ յերկրին յայնմիկ, եւ եգիտ ի տարւոջն յայնմիկ հարիւրաւոր զգարին: Եւ աւրհնեաց զնա Տէր:

13. Եւ բարձրացաւ այրն. եւ երթայր յառաջադէմ եւ մեծանայր, մինչչեւ եղեւ մեծ յոյժ:

14. Եւ եղեւ նորա անասուն ոչխարի եւ արջառոյ, եւ արմտիք բազում: Եւ նախանձեցան ընդ նմա Փղշտացիքն:

15. Եւ զամենայն ջրհորս զոր փորեցին ծառայք նորա ի ժամանակսն Աբրաամու հաւր նորա, խցին Փղշտացիքն եւ լցին զնոսա հողով:

16. Եւ ասէ Աբիմելէք ցԻսահակ. Երթ գնա ի մէնջ, զի կարի զաւրաւորագոյն քան զմեզ եղեր:

17. Եւ գնաց անտի Իսահակ, եւ բնակեցաւ ի ձորն Գերերացւոց. եւ անդ բնակեաց:

18. Եւ դարձեալ Իսահակ փորեաց զջրհորս ջրոց, զոր փորեցին ծառայքն Աբրաամու հաւր նորա, եւ խցին զայն Փղշտացիքն յետ մահուանն Աբրաամու հաւր նորա. եւ եդ նոցա անուանս ըստ անուանցն զոր անուանեաց նոցա Աբրաամ հայր իւր:

19. Եւ փորեցին ծառայքն Իսահակայ ի ձորն Գերարացւոց, եւ գտին անդ ջրհոր ջրոյ կենդանւոյ:

20. Եւ մարտնչէին հովիւքն Գերերացւոց ընդ հովիւսն Իսահակայ. եւ ասէին` եթէ Իւրեանց իցէ ջրհորն. եւ կոչեաց զանուն ջրհորոյն Զրկումն. քանզի զրկէին զնա:

21. Չուեաց անտի եւ փորեաց միւս եւս ջրհոր ջրոյ: Հակառակէին եւ վասն այնորիկ եւս: Եւ կոչեաց զանուն նորա Թշնամութիւն:

22. Չուեաց անտի եւ փորեաց այլ ջրհոր, եւ ոչ մարտնչէին վասն այնր. եւ կոչեաց զանուն նորա Անդորրութիւն. ասէ` զի այժմ ընդարձակեաց մեզ Տէր, եւ աճեցոյց զմեզ յերկրի:

23. Եւ ել անտի ի Ջրհորն երդման:

24. Եւ երեւեցաւ նմա Տէր ի գիշերին յայնմիկ`եւ ասէ. Ես եմ Աստուած հաւր քոյ, մի երկնչիր. զի ընդ քեզ եմ, եւ աւրհնեցից զքեզ, եւ բազմացուցից զզաւակ քո վասն Աբրաամու հաւր քոյ:

25. Եւ շինեաց անդ սեղան եւ կարդաց զանուն Տեառն: Եւ եհար անդ զխորան իւր: Փորեցին ծառայքն Իսահակայ անդ ջրհոր:

26. Եւ Աբիմելէք չոգաւ առ նա ի Գերարա եւ Ոքոզաթ տաճարապետ նորա, եւ Փիքաւղ սպարապետ զաւրաց նորա:

27. Եւ ասէ ցնոսա Իսահակ. Զի՞ եկիք առ իս, զի դուք ատիցէք զիս` եւ հալածեցէք ի ձէնջ:

28. Եւ ասեն. Տեսանելով տեսաք` զի էր Տէր ընդ քեզ. եւ ասեմք` եղիցի դաշն ընդ միմեանս, ընդ մեզ եւ ընդ քեզ.

եւ դիցուք ընդ քեզ ուխտ

29. չառնել ինչ մեզ չար. որպէս եւ մեք ոչինչ մեղաք քեզ. եւ զոր աւրինակ արարաք քեզ բարի` եւ արձակեցաք զքեզ խաղաղութեամբ. եւ արդ դու աւրհնեալ ի Տեառնէ ես:

30. Եւ արար նոցա խրախութիւն. կերան եւ արբին:

31. Եւ յարուցեալ ի վաղիւ անդր երդուան այր ընկերի իւրում. եւ արձակեաց զնոսա Իսահակ, եւ գնացին ի նմանէ ողջութեամբ:

32. Եւ եղեւ յաւուր յայնմիկ եկին ծառայքն Իսահակայ` եւ պատմեցին նմա վասն ջրհորոյն զոր փորեցին, թէ Ոչ գտաք ջուր:

33. Եւ կոչեաց զնա Երդումն: Վասն այնորիկ է անուն քաղաքին այնմիկ Ջրհոր երդման մինչչեւ ցայսաւր ժամանակի:

34. Եւ էր Եսաւ ամաց քառասնից, եւ առ իւր կին զՅուդիթ դուստր Բէերայ Քետացւոց, եւ զՄասեմայ դուստր Եղովնայ Խեւացւոյ:

35. Եւ դառնացուցանէին զԻսահակ եւ զՌեբեկա: