1․ Կոչեաց առ ինքն Իսահակ զՅակոբ. աւրհնեաց զնա, եւ պատուիրեաց նմա եւ ասէ. Մի առնուցուս կին ի դստերաց աստի Քանանացւոց:
2․ այլ արի գնա ի Միջագետս Ասորւոց, ի տուն Բաթուելի հաւր մաւր քոյ. եւ առ անտի քեզ կին ի դստերաց Ղաբանու եղբաւր մաւր քոյ:
3․ Եւ Աստուած իմ աւրհնեսցէ զքեզ, եւ աճեցուսցէ զքեզ, եւ բազմացուսցէ զքեզ, եւ եղիցես ի ժողովս ազգաց:
4․ Եւ տացէ քեզ զաւրհնութիւնն Աբրաամու հաւր իմոյ, քեզ եւ զաւակի քում յետ քո. ժառանգել քեզ զերկիր պանդխտութեան քոյ` զոր ետ Աստուած Աբրաամու:
5․ Եւ արձակեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց առ Լաբան որդի Բաթուելի Ասորւոյ, եղբայր Ռեբեկայ, մաւր Յակոբայ եւ Եսաւայ:
6․ Եւ իբրեւ ետես Եսաւ եթէ աւրհնեաց Իսահակ զՅակոբ, եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց առնուլ իւր անտի կին. եւ յաւրհնելն զնա պատուիրեաց եւ ասէ. Մի առնուցուս կին ի դստերաց աստի Քանանացւոց.
7․ եւ ունկնդիր եղեւ Յակոբ հաւր եւ մաւր իւրում. եւ գնաց ի Միջագետս Ասորւոց:
8․ Եւ ետես Եսաւ եթէ չար թուին դստերք Քանանացւոցն առաջի Իսահակայ հաւր իւրոյ.
9․ գնաց Եսաւ առ Իսմայէլ, եւ առ զՄայելէթ դուստր Իսմայէլի որդւոյ Աբրաամու` զքոյր Նաբեութայ ի վերայ այլոց կանանց իւրոց` իւր կնութեան:
10․ Եւ ել Յակոբ ի Ջրհորոյ անտի երդման, եւ գնաց ի Խառան:
11․ Եւ հասեալ ի տեղի մի` եւ ննջեաց անդ. քանզի արեւն ի մուտս էր, եւ առ ի քարանց տեղւոյն եւ եդ ընդ սնարս իւր, եւ ննջեաց ի տեղւոջն յայնմ:
12․ Եւ ետես տեսիլ: Եւ ահա սանդուղք հաստատեալ յերկրի, որոյ գլուխ իւր հասանէր մինչչեւ յերկինս: Եւ հրեշտակք Աստուծոյ ելանէին եւ իջանէին ընդ նա:
13․ Եւ Տէր հաստատեալ կայր ի նմա: Եւ ասէ. Ես եմ Տէր Աստուած Աբրաամու հաւր քոյ, եւ Աստուած Իսահակայ. մի երկնչիր. զի զերկիրդ յորում դուդ ննջեցեր, քեզ տաց զդա եւ զաւակի քում:
14․ Եւ եղիցի զաւակ քո իբրեւ զաւազ երկրի: Եւ ընդարձակեսցի ի ծովակողմն եւ ընդ արեւելս. եւ ընդ հիւսիսի եւ ընդ հարաւ: Եւ աւրհնեսցին ի քեզ ամենայն ազգք երկրի` եւ ի զաւակի քում:
15․ Եւ ես ահաւասիկ ընդ քեզ եմ պահել զքեզ յամենայն ճանապարհս քո` յոր եւ գնասցես: Եւ դարձուցից զքեզ յերկիրս յայս. զի ոչ թողից զքեզ մինչչեւ արարից զամենայն ինչ զոր խաւսեցայ ընդ քեզ:
16․ Եւ զարթեաւ Յակոբ ի քնոյ անտի իւրմէ` եւ ասէ. Տէր է ի տեղւոջս յայսմիկ, եւ ես ոչ գիտէի:
17․ Զահի հարաւ` եւ ասէ. Ահեղ իմն է տեղիս այս. եւ ոչ է սա` եթէ ոչ տուն Աստուծոյ. եւ այս է դուռն երկնից:
18․ Եւ յարեաւ Յակոբ ընդ առաւաւտն, եւ առ զվէմն զոր եդ ընդ սնարս իւր. եւ կանգնեաց զնա արձան. եւ արկ եւղ ի գլուխ նորա:
19․ Եւ կոչեաց Յակոբ զանուն տեղւոյն այնորիկ Տուն Աստուծոյ. եւ յառաջ անուն էր քաղաքին այնորիկ Ուլմաւուս:
20․ Եւ ուխտեաց Յակոբ ուխտ` եւ ասէ. Եթէ եղիցի Տէր Աստուած ընդ իս, եւ ապրեցուսցէ զիս ի ճանահպարհս յայսմիկ զոր ես երթամ, եւ տացէ ինձ հաց ուտելոյ եւ հանդերձ զգենլոյ,
21․ եւ դարձուսցէ զիս ողջութեամբ ի տուն հաւր իմոյ, եւ եղիցի ինձ տէր յԱստուած.
22․ եւ վէմս զոր կանգնեցի արձան, եղիցի ինձ տուն Աստուծոյ. եւ յամենայնէ զոր տացես ինձ, տաց քեզ տասանորդս:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: