Գլուխ 39

1․ Եւ զՅովսէփ իջուցին յԵգիպտոս, եւ գնեաց զնա Պետափրէս ներքինի փարաւոնի դահճապետ, այր Եգիպտացի ի ձեռաց Իսմայելացւոցն, որք իջուցին զնա անդր:

2․ Եւ էր տէր ընդ Յովսեփայ. եւ էր այր աջողակ: Եւ եղեւ ի տան տեառն իւրոյ յԵգիպտոս:

3․ Իբրեւ գիտաց տէրն նորա թէ Տէր ընդ նմա է. եւ զամենայն զինչ եւ առնէր` Տէր յաջողէր ի ձեռս նորա:

4․ Եւ եդիտ Յովսէփ շնորհս առաջի տեառն իւրոյ. զի հաճոյ էր նմա: Եւ կացոյց զնա ի վերայ տան իւրոյ. եւ զամենայն ինչ որ իւր էր` ետ ի ձեռս Յովսէփայ: Եւ եղեւ յետ կացուցանելոյ զնա ի վերայ տան իւրոյ` եւ ի վերայ ամենայն իրիք որ ինչ էր նորա:

5․ Եւ աւրհնեաց Տէր զտուն Եգիպտացւոյն վասն Յովսեփայ: Եւ եղեւ աւրհնութիւն Տեառն ի վերայ ամենայն ընչից նորա ի տան եւ յանդի: Եւ եթող զամենայն որ ինչ իւր էր` ի ձեռս Յովսեփայ:

6․ Եւ ոչ գիտէր զամենայն որ ինչ կայր ի տան իւրում, բայց միայն զհացն զոր ուտէր: Եւ էր Յովսէփ ազնիւ երեսաւք, եւ գեղեցիկ տեսլեամբ յոյժ:

7․ Եւ եղեւ յետ բանիցս այսոցիկ, եւ արկ կին տեառն իւրոյ զաչս իւր ի վերայ Յովսեփայ. եւ ասէ ցնա` Քունեա ընդ իս:

8․ Եւ նա ոչ կամեցաւ: Եւ ասէ ցկին տեառն իւրոյ. Զի եթէ տէր իմ ոչ ճանաչէ ինչ ի տան իւրում վասն իմ.

9․ եւ զամենայն ինչ ետ ի ձեռս իմ. եւ չիք ինչ ի տան աստ որ մեծ է քան զիս. եւ չիք ինչ զատեալ յինէն բաց ի քէն` զի տիկին նորա ես. եւ զիա՞րդ առնիցեմ զբանդ զայդ զչար եւ զմեծ, եւ մեղանչիցեմ առաջի Աստուծոյ:

10․ Եւ եղեւ իբրեւ խաւսէր ընդ Յովսեփայ աւրըստաւրէ, եւ ոչ անսայր  քունել ընդ նմա, եւ ոչ հուպ լինել:

11․ Եւ եղեւ աւր ինչ այնպիսի. մտեալ Յովսեփ ի տունն գործել զգործ ինչ իւր. եւ ոչ ոք էր անդ յընտանեաց անտի ի ներքս.
12․ բուռն եհար զձորձոց նորա եւ ասէ. Ննջեա ընդ իս. եւ նորա թողեալ զձորձս իւր ի ձեռս նորա, եւ փախեաւ ել արտաքս:

13․ Եւ եղեւ իբրեւ ետես եթէ եթող զձորձս իւր ի ձեռս նորա եւ փախեաւ ել արտաքս:

14․ Կոչեաց զընտանիս տանն` եւ ասէ. Տեսէք, զի ած մեզ ծառայ Եբրայեցի, խաղ առնել զմեզ. եմուտ առ իս եւ ասէ, Ննջեա ընդ իս. եւ ես աղաղակեցի ի ձայն բարձր:

15․ Եւ իբրեւ լուաւ թէ մեծաբարբառ աղաղակեցի, եթող զձորձս իւր առ իս` եւ փախեաւ ել արտաքս:

16․ Եւ եդ զձորձսն առ իւր` մինչչեւ եկն տէրն ի տուն իւր. եւ խաւսեցաւ ընդ նմա ըստ բանիցս այսոցիկ,

17․ եւ ասէ. Եմուտ առ իս ծառայն Եբրայեցի զոր ածեր մեզ` խաղ առնել զիս. եւ ասէ ցիս` Ննջեա ընդ իս:

18․ Իսկ իբրեւ լուաւ թէ բարձրացուցի զբարբառ իմ եւ աղաղակեցի. եթող զձորձս իւր յիս, եւ փախեաւ ել արտաքս:

19․ Եւ եղեւ իբրեւ լուաւ տէրն նորա զբանս կնոջն իւրոյ` զոր խաւսեցաւ ընդ նմա եւ ասէ, թէ Այսպէս արար ընդ իս ծառայն քո, բարկացաւ սրտմտմութեամբ:

20․ Եւ առ տէրն Յովսեփայ` արկ զնա ի բանտ. ի տեղի ուր կալանաւորքն արքունի կապեալ կային ի բանտին:

21․ Եւ էր Տէր ընդ Յովսեփայ, եւ արկ զնովաւ ողորմութիւն, եւ ետ նմա շնորհս առաջի բանտապետին:

22․ Եւ ետ բանտապետն զբանտն ի ձեռս Յովսեփայ, եւ զամենայն կալանաւորսն որ էին ի բանտի անդ. եւ զամենայն որ ինչ գործէին անդ, նա էր որ գործէր:

23․ Եւ ոչ ինչ գիտէր բանտապետն զբանտին վասն նորա. զի ամենայն ի ձեռս Յովսեփայ էր. քանզի Տէր էր ընդ նմա. եւ զոր ինչ գործէր նա` Տէր յաջողէր ի ձեռս նորա: