1․ Եւ լուաւ Յակոբ զբանս որդւոցն Լաբանու` զի ասէին, եթէ առ Յակոբ զամենայն ինչս հաւր մերոյ. եւ ի հաւր մերոյ ընչից արար իւր զայն ամենայն փառս:
2․ Եւ ետես Յակոբ զերեսս Լաբանու, եւ ահա` ոչ էին ընդ նմա որպէս յերեկն եւ յեռանդ:
3․ Եւ ասէ Տէր Աստուած ցՅակոբ. Դարձիր յերկիր հաւր քոյ եւ յազգ քո. եւ եղէց ընդ քեզ:
4․ Եւ յղեաց Յակոբ, եւ կոչեաց զՌաքէլ եւ զԼիա ի դաշտ անդր` ուր էին խաշինքն:
5․ Եւ ասէ ցնոսա. Տեսանեմ ես զերեսս հաւր ձերոյ, զի ոչ են ընդ իս որպէս յերեկն եւ յեռանդ: Եւ Աստուած հաւր իմոյ էր ընդ իս:
6․ Եւ դուք ինքնին գիտէք զի յամենայն զաւրութենէ իմմէ ծառայեցի հաւր ձերում:
7․ Եւ հայր ձեր ընդհարաւ ընդ իս, եւ փոխեաց զվարձս իմ զտասն բծացն. եւ ոչ ետ նմա Աստուած առնել ինձ չար:
8․ Եթէասիցէ, նկարէնքդ եղիցին քո վարձք, ամենայն խաշինքս նկարէնս ծնանին: Եւ եթէ ասիցէ թէ սպիտակքդ եղիցին քո վարձք, ամենայն խաշինքս սպիտակս ծնանին:
9․ Եւ եհան Աստուած զամենայն խաշինս հաւր ձերոյ` եւ ետ ինձ:
10․ Եւ լինէր յորժամ զկծէին խաշինքն, տեսանէի աչաւք իմովք յերազի, եւ ահա քաղք եւ խոյք ելանէին ի վերա մաքեաց եւ այծից. պիսակք եւ խայտախարիւք եւ գորշախայտք:
11․ Եւ ասէ ցիս հրեշտակ Աստուծոյ ի տեսլեան. Յակոբ: Եւ ես ասեմ. Զի՞ է:
12․ Եւ ասէ` Հայեաց աչաւք քովք, եւ տես զքաղսն եւ զխոյս որ ելանեն ի մաքիսն եւ յայծս. զիարդ պիսակք եւ գորշախայտք եւ խայտախարիւք են: Քանզի տեսի որչափ ինչ առնէր ընդ քեզ Լաբան:
13․ Ես եմ Աստուած որ երեւեցայ քեզ ի տեղւոջն Աստուծոյ. ուր աւծեր ինձ զարձանն, եւ եդիր ուխտս: Եւ արդ` արի ել յերկրէս յայսմանէ, եւ երթ յերկիր ծննդեան քոյ, եւ եղէց ընդ քեզ:
14․ Պատասխանի ետուն Ռաքէլ եւ Լիա` եւ ասեն ցնա. Միթէ գո՞յ եւս մեր այսուհետեւ բաժին եւ ժառանգութիւն ի տան հաւր մերոյ:
15․ Ո՞չ ապաքէն իբրեւ զաւտարոտիս համարեալ եմք նմա. զի վաճառեաց զմեզ` եւ եկեր ուտելով զարծաթ մեր:
16․ Ամենայն մեծութիւն եւ փառք զոր եհան Աստուած ի հաւրէ մերմէ, մեզ եղիցի` եւ որդւոց մերոց: Արդ զոր ինչ ասաց քեզ Աստուած` արա:
17․ Յարեաւ Յակոբ` առ զկանայս իւր եւ զմանկունս իւր, եւ եհան զնոսա յուղտս:
18․ Եւ խաղացոյց զամենայն զինչս իւր եւ զամենայն ստացուածս իւր զոր արար ի Միջագէտս Ասորւոց` երթալ առ Սահակ հայր իւր յերկիրն Քանանացւոց:
19․ Եւ Լաբան երթեալ էր ի կտուրս խաշանց իւրոց: Եւ գողացաւ Ռաքէլ զկուռս հաւր իւրոյ.
20․ եւ գողացաւ Յակոբ զսիրտ Լաբանու աներոյ իւրոյ` չպատմել նմա թէ գնայցէ:
21․ Եւ գնաց ինքն եւ ամենայն որ ինչ իւր էր: Եւ յարուցեալ անց ընդ գետ` եւ դիմեաց ի լեառն Գաղաադու:
22․ Ազդ եղեւ Լաբանու Ասորւոյ յաւուրն երրորդի, եթէ գնաց Յակոբ:
23․ Եւ առեալ զեղբարս իւր ընդ իւր, պնդեցաւ զկնի նորա ճանապարհ զեւթն աւուր, եւ եհաս նմա ի լերինն Գաղաադու:
24․ Եւ եկն Աստուած առ Լաբան ասորի ի տեսլեան գիշերոյ` եւ ասէ ցնա. Զգոյշ լեր անձին քում, գուցէ խաւսիցիս ընդ Յակոբայ անզգամութեամբ: Եւ եհաս Լաբան Յակոբայ:
25․ Եւ Յակոբ եհար զխորան իւր ի լերինն: Եւ Լաբան կացոյց զեղբարս իւր ի լերինն Գաղաադու:
26․ Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Ընդ է՞ր արարէր զայդ, ընդ է՞ր գաղտագնաց եղեր յինէն, եւ գողացար զիս. եւ վարեցեր զդստերս իմ իբրեւ զգերեալս սրոյ:
27․ Եւ եթէ ազդ արարեալ էր ինձ, առաքէի զքեզ ուրախութեամբ, եւ արուեստականաւք թմբկաց եւ քնարաց:
28․ Եւ չէի՞ արդեւք արժանի համբուրել զորդեակս իմ` եւ զդստերս իմ: Եւ արդ` անմտութեամբ արարեր:
29․ Եւ այժմ ձեռնհաս էի առնել քեզ չար, բայց Աստուած հաւր քոյ երեկ ասաց ցիս. Զգոյշ լեր գուցէ խաւսիցիս ընդ Յակոբայ անզգամութեամբ:
30․ Եւ արդ` գնացեալ երթաս, զի ցանկանալով ցանկացեալ ես երթալ ի տուն հաւր քոյ: Եւ ընդ է՞ր գողացար զաստուածսն իմ:
31․ Պատասխանի ետ Յակոբ` եւ ասէ ցԼաբան, Քանզի երկեայ: Ասացի թէ գուցէ հանիցես զդստերս քո յինէն, եւ զամենայն ինչ զիմ:
32․ Եւ ասէ Յակոբ. Առ որում գտցես զաստուածսն քո, մի կեցցէ առաջի եղբարցս մերոց: Եւ արդ` ծանիր ինչ ի քոց ընչից առիս, եւ առցես. եւ ոչ ծանեաւ առ նմա եւ ոչ ինչ: Եւ ոչ գիտէր Յակոբ` թէ Ռաքելայ կնոջ իւրոյ գողացեալ էր զնոսա:
33․ Եւ մտեալ Լաբան յուզէր ի տան Յակոբայ: Եւ ի տան Լիայ, եւ ի տան երկոցուն հարճիցն, եւ ոչ գտանէր. եւ ելեալ ի տանէ անտի Լիայ` եմուտ ի տուն Ռաքէլի:
34․ Իսկ Ռաքէլ առեալ զկուռսն եդ ընդ ուղտու պատատաւ, եւ նստաւ ի վերայ նոցա: Եւ յուզեաց Լաբան զամենայն տաղաւարն եւ ոչ եգիտ:
35․ Եւ նա ասէ ցհայր իւր. Մի ինչ ծանր թուեսցի քեզ Տէր. ոչ կարեմ յոտն յառնել առաջի քո, քանզի ի կանանց աւրէնս եմ: Եւ յուզեաց Լաբան զամենայն տունն` եւ ոչ եգիտ զկուռսն:
36․ Բարկացաւ Յակոբ եւ կագէր ընդ Լաբանու: Պատասխանի ետ Յակոբ եւ ասէ ցԼաբան. Զի՞նչ վնաս է իմ, կամ զի՞նչ յանցանք են իմ, զի պնդեցար զհետ իմ,
37․ եւ յուզեցեր զամենայն զինչս իմ. զի՞նչ գտէր յամենայն ընչից քոց ի տան իմում: Դիր առաջի եղբարցս իմոց` եւ եղբարց քոց, եւ յանդիմանեսցեն ի մէջ մեր երկոցունց:
38․ Այս քսան ամ է զի էի ընդ քեզ. ոչխարք քո եւ այծիք` ոչ ստերջացան. եւ զխոյս մաքեաց քոց ոչ կերայ:
39․ Զգազանաբեկն ոչ բերի առ քեզ, այլ ես յանձնէ տուժէի. զգողունի տըւնջեան, եւ զգողաւնի գիշերոյ:
40․ Զցերեկ այրեալ լինէի ի տաւթոյ, եւ զցայգ ի ցրտոյ. հատեալ էր քուն յաչաց իմոց:
41․ Այս քսան ամ է ի տան քում էի. զչորեքտասան ամ փոխանակ դստերաց քոց վաստակեցի, եւ զվեց ամ ի խաշինս քո. եւ խաբեցեր զիս ի վարձս տասն բծացս:
42․ Եւ թէ ոչ Աստուած հաւր իմոյ Աստուած Աբրաամու, եւ երկեւղն Իսահակայ էր ընդ իս, այժմ թերեւս ունայն իսկ արձակէիր զիս: Այլ զտառապանս իմ եւ զվաստակս ձեռաց իմոց ետես Աստուած, եւ յանդիմանեաց զքեզ երէկ:
43․ Պատասխանի ետ Լաբան` եւ ասէ ցՅակոբ. Դստերքդ` դստերք իմ են, եւ ուստերքդ` ուստերք իմ են, եւ խաշինքդ` խաշինք իմ են. եւ ամենայն ինչ զոր դու տեսանես` իմ է եւ դստերացդ իմոց: Եւ արդ զի՞նչ արարից դոցա այսաւր` կամ որդւոց դոցա զոր ես ծնայ:
44․ Բայց արդ` եկ ուխտ դիցուք ես եւ դու. եւ եղիցի ի վկայութիւն ընդ իս եւ ընդ քեզ: Եւ ասէ ցնա. Ահա ոչ ոք է ի միջի մերում. բայց Աստուած վկայ ընդիս եւ ընդ քեզ:
45․ Եւ առեալ Յակոբայ վէմ, կանգնեաց արձան:
46․ Եւ ասէ ցեղբարսն իւր. Կուտեցէք քարինս: Եւ կուտեցին քարինս եւ արարին բլուր, եւ կերան եւ արբին անդ ի վերա բլրոյն:
47․ Եւ կոչեաց զնա Լաբան կարկառ վկայութեան. եւ Յակոբ կոչեաց զնա կարկառ վկայ:
48․ Եւ ասէ ցնա Լաբան. Բլուրս այս վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ այսաւր: Եւ կոչեաց զնա Լաբան բլուր վկայութեան, եւ Յակոբ կոչեաց զնա բլուր վկայ: Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Բլուրս այս եւ արձանս այս` զոր կանգնեցի ընդ իս եւ ընդ քեզ. վկայ է բլուրս այս, վկայ է արձանս այս: Վասն այնորիկ կոչեցաւ անուն բլրոյն վկայութիւն:
49․ Եւ տեսիլն զորմէ ասաց` թէ տեսցէ Աստուած ընդ իս եւ ընդ քեզ. զի մեկնիմք ընկեր` յընկերէ:
50․ Եթէ վշտացուսցես զդստերս իմ. եթէ առցես կանայս առ դստերաւք իմովք: Զգոյշ լեր զի ոչ ոք է ընդ մեզ որ տեսանէ. Աստուած լիցի վկայ ընդ իս եւ ընդ քեզ:
51․ Եւ ասէ Լաբան ցՅակոբ. Ահա կարկառս այս` եւ ահա արձանս, զոր հաստատեցաք, ընդ իս եւ ընդ քեզ
52․ եղիցի վկայ կարկառս, եւ վկայ արձանս. զի ոչ ես անցից ըստ կարկառս, եւ մի դու անցանիցես ըստ բլուրս` եւ ըստ արձանս ըստ այս` չարութեամբ:
53․ Աստուած Աբրաամու եւ Աստուած Նաքովրայ եղիցի դատաւոր ի միջի մերում, Աստուած հարց նոցա: Եւ երդուաւ Յակոբ յերկիւղ հաւր իւրոյ Իսահակայ:
54․ Եւ եղեն Յակոբ զենլիս ի լերինն, եւ կոչեաց զեղբարս իւր ուտել հաց. կերան եւ արբին, եւ ագան ի լերին անդ:
55․ Եւ յարուցեալ Լաբան ի վաղիւ անդր համբուրեաց զորդիս իւր եւ զդստերս իւր, եւ աւրհնեաց զնոսա, եւ գնաց. դարձ արարեալ Լաբանայ ի տեղի իւր:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: