Գլուխ 72

Սաղմոս յԱսափ. ՀԲ:
   

1. Իբրեւ զի բարի է Աստուած Իսրայէլի, եւ ոյք ուղիղ են սրտիւք:

2. Բայց զի իմ փոքր մի եւս սասանեալ էին ոտք, սակաւիկ մի եւ գայթագղեալ էին գնացք: Նախանձեցայ ես ընդ անաւրէնս` զխաղաղութիւն մեղաւորաց որպէս տեսանէի,

4. ոչ գոյր վրէպ մահու նոցա: Հաստատուն էին տանջանք նոցա,

5. ի վաստակս մարդկան չեն նոքա, եւ ըստ մարդկան ոչ տանջեսցին:

6. Վասն այսորիկ կալաւ զնոսա ամբարտաւանութիւն. արկան զիւրեամբք զամպարշտութիւն եւ զանիրաւութիւն իւրեանց:

7. Ելցէ որպէս ի ճարպոյ անիրաւութիւն նոցա. զի գնացին նոքա ըստ խորհրդոց սրտից իւրեանց:

8. Խորհեցան եւ խաւսեցան չարութեամբ. զապիրատութիւն ի բարձունս խորհեցան:

9. Եդին յերկինս զբերանս իւրեանց, եւ զլեզուս իւրեանց ածէին զերկրաւ:

10. Վասն այսորիկ ժողովուրդ իմ դարձցին այսրէն, եւ աւուրք իմ լի կատարեալ գտցին ի նոսա:

11. Ասացին թէ զիա՞րդ գիտա՞ց Աստուած. կամ գուցէ՞ արդեւք գիտութիւն առ ի բարձրելոյ:

12. Ահա մեղաւորք են եւ յաջողեալ է նոցա, կան եւ ունին զմեծութիւն աշխարհի:

13. Ասացի` ի զուր ուրեմն արդարացուցի զսիրտ իմ. լուացաց սրբութեամբ զձեռս իմ,

14. եւ եղէ ես խոշտանկեալ զաւրհանապազ. եւ կշտամբանք իմ ընդ առաւաւտս:

15. Թէպէտ եւ ասացի, թէ այսպէս պատմեցից ահաւասիկ յազգս որդւոց քոց որոց եւ ուխտեցի:

16. Ի մտի եդի թէ սակայն եւ այս ջան է առաջի իմ,

17. մինչչեւ մտից ի սրբութիւն Աստուծոյ եւ ի միտ առից զկատարած նոցա:

18. Սակայն վասն նենգութեան նոցա տարագիր արասցես զնոսա. կործանեսցես զնոսա յամբարտաւանութեան իւրեանց:

19. Իսկ զիա՞րդ եղեն յաւեր յանկարծակի, սատակեցան պակասեցան կորեան վասն անաւրէնութեան իւրեանց,

20. եւ եղեն որպէս երազք զարթուցելոց: Տէր ի քաղաքի քում զպատկերս նոցա անարգեսցես.

21. զի հուր բորբոքեցաւ ի սրտի իմում, եւ երիկամունք իմ այլագունեցան:

22. Ես արհամարհեալ եղէ եւ ոչ գիտացի.

23. որպէս զանասուն համարեցայ առաջի քո, եւ ես յամենայն ժամ ընդ քեզ եմ:

24. Կալար զաջոյ ձեռանէ իմմէ, ի խորհուրդս քո առաջնորդեցեր ինձ, եւ փառաւք ընկալար զիս:

25. Զի՞նչ կայ իմ բնաւ յերկինս, կամ ի քէն զի՞նչ եւս խնդրեցից յերկրէ:

26. Նուաղեաց սիրտ իմ եւ մարմին իմ. Աստուած սրտի իմոյ, բաժին իմ Աստուած յաւիտեան:

27. Ահաւասիկ ոյք հեռի արարին զանձինս իւրեանց ի քէն կորիցեն. սատակեսցես զամենեսեան որ ապստամբ եղեն ի քէն:

28. Ինձ մերձենալ առ Աստուած բարի է, եւ դնել առ Տէր զյոյս իմ: Պատմել զամենայն աւրհնութիւնս քո, ի դրունս դստեր Սիոնի: