Աղաւթք ի Մովսէս յայրն Աստուծոյ. ՁԹ:
1. Տէր ապաւէն եղեր մեր ազգէ մինչչեւ յազգ.
2. մինչչեւ լերինք հաստատեալ էին, եւ մինչչեւ ստեղծեալ զերկիր եւ զամենայն տիեզերս: Յաւիտենից մինչչեւ յաւիտեանս դու ես.
3. եւ մի դարձուցաներ զմարդ ի տառապանս. եւ ասացեր դարձարուք առ իս որդիք մարդկան:
4. Հազար ամ յաչս Տեառն որպէս աւր երեկի զի անց. որպէս պահ մի գիշերոյ.
5. եւ ամք նոցա անարգութեամբ եղիցին: Ընդ առաւաւտս որպէս դալարի բուսցին,
6. ընդ առաւաւտս որպէս դալարի զուարճասցին եւ ծաղկեսցին, ընդ երեկոյս թարշամեսցին չորասցին եւ անկցին:
7. Նուաղեցաք մեք ի բարկութենէ քումմէ, եւ ի սրտմտութենէ քումմէ խռովեցաք:
8. Եդիր զմեղս մեր առաջի քո, եւ զկեանս մեր ի լոյս երեսաց քոց:
9. Ամենայն աւուրք մեր նուաղեցան, եւ ի բարկութենէ քումմէ խռովեցաք: Ժամանակ ամաց մերոց անդադար որպէս սարդի,
10. եւ թիւ աւուրց ամաց մերոց ի նոսա եւթանասուն ամ: Ապա թէ առաւել եւս` ութսուն ամ. որ ինչ աւելի քան զայն ցաւաւք եւ հեծութեամբ: Եկն ի վերայ մեր հեզութիւն, եւ խրատեցաք.
11. իսկ արդ ո՞ գիտասցէ զզաւրութիւն բարկութեան քո, կամ յահէ քումմէ զսրտմտութիւն քո համարիցի:
12. Այսպէս ցոյց ինձ զաջ քո. եւ որ խոնարհ են սրտիւք, զիմաստութիւնս քո:
13. Դարձ Տէր մինչչեւ յե՞րբ, մխիթարեա ի ծառայս քո:
14. Լցաք առաւաւտու ողորմութեամբ քո. ցնծացաք եւ ուրախ եղաք զամենայն աւուրս կենաց մերոց:
15. Ուրախ եղաք փոխանակ աւուրցն որ խոնարհ արարին զմեզ, եւ ամացն յորս տեսաք զչարչարանս:
16. Հայեա Տէր ի ծառայս քո եւ ի գործս ձեռաց քոց, եւ առաջնորդեա որդւոց նոցա.
17. եղիցի լոյս Տեառն Աստուծոյ ի վերայ մեր: Զգործս ձեռաց մերոց ուղիղ արա ի մեզ Տէր. զգործս ձեռաց մերոց աջողեա ի մեզ: Տունք. ժզ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: