Գլուխ 132

ԵՂԲԱՅՐԱԿԱՆ ՍԷՐԸ ՓԱՌՔԻ ՄԷՋ
   
Օրհներգութիւններ Բարձունքի աստիճանների վրայ
1. Որքա՜ն բարի, որքա՜ն վայելուչ է, որ եղբայրները բնակւում են միասին,
2. ինչպէս ազնիւ իւղ, որ իջնում է Ահարոնի գլխին ու մօրուքին, եւ մօրուքից սահում դէպի նրա զգեստի քղանցքները,
3. ինչպէս ցօղ, որ Հերմոնից ցօղւում է Սիոն լերան վրայ: Այնտեղ պատրաստեց Տէրն օրհնութիւնն ու կեանքը յաւիտենական: