Սաղմոս ի Դաւիթ. ի վերայ աշխարհագործ արարածոց. ՃԳ:
1․ Աւրհնեա անձն իմ զՏէր, Տէր Աստուած իմ մեծ եղեր յոյժ: Խոստովանութիւն եւ մեծվայելչութիւն զգեցար,
2․ արկար զլոյս որպէս զաւթոց, ձգեցեր զերկինս որպէս խորան,
3․ եւ յարկար ի վերայ ջուրց զվերնայարկս նորա: Ո դնէ յամպս զգնացս իւր, եւ շրջի նա ի վերայ թեւոց հողմոց:
4․ Ո արար զհրեշտակս իւր հոգիս, եւ զպաշտաւնեայս իւր ի հուր կիզելոյ:
5․ Ո հաստատեաց զերկիր ի վերայ հաստատութեան իւրոյ, զի մի սասանեսցի յաւիտեան:
6․ Խորք որպէս զգեստ վերարկու է նորա, ի վերայ լերանց կացցեն ջուրք:
7․ Ի սաստէ քումմէ փախիցեն, եւ ի ձայնէ որոտալոյ քումմէ սարսիցեն:
8․ Ելանեն լեռնանան եւ իջանեն դաշտանան, ի տեղի յոր հաստատեցեր զնոսա:
9․ Սահման եդիր եւ ոչ անցանեն, եւ ոչ եւս դառնան ի ծածկել զերկիր:
10․ Առաքեցեր զաղբեւրս ընդ ծործորս, ի մէջ լերանց գնասցեն ջուրք:
11․ Արբուցանել զամենայն գազանս վայրի, յագեսցին ցիռք ի ծարաւս իւրեանց:
12․ Անդ թռչունք երկնից բոյնս դիցեն, եւ ի միջոյ վիմաց տացեն զձայնս իւրեանց:
13․ Արբուցանէ զլերինս ի շտեմարանաց իւրոց, ի պտղոյ գործոց իւրոց լցցի երկիր:
14․ Բուսուցեր զխոտ ի լերինս, զդալարի ի ծառայութիւն մարդկան: Հաներ զհաց յերկրէ,
15․ գինի ուրախ առնէ` եւղ զուարթ, եւ հաց հաստատէ զսիրտ մարդոյ:
16․ Յագեսցին ծառքն Տեառն, եւ մայրքն Լիբանանու զորս դու տնկեցեր:
17․ Անդ թռչունք երկնից ձագս հանցեն, եւ բոյն արագլի ապաւէն է նոցա:
18․ Լերինք բարձունք են եղջերուաց, եւ վէմք ապաւէն նապաստակաց:
19․ Արարեր զլուսին վասն ժամանակի, արեգակն ծանեաւ զժամ մտանելոյ իւրոյ:
20․ Արարեր զխաւար եւ եղեւ գիշեր. ի նմա գնան ամենայն գազանք անտառի:
21․ Կորիւնք առիւծուց մռնչեն եւ յափշտակեն, եւ խնդրեն յԱստուծոյ զկերակուրս իւրեանց:
22․ Ի ծագել արեւու ժողովին, եւ ի մորիս իւրեանց դադարեն:
23․ Ելանէ մարդ ի գործս իւր, եւ ի վաստակս ձեռաց իւրոց մինչչեւ յերեկոյ:
24․ Որպէս զի մեծ են գործք քո Տէր, զամենայն ինչ իմաստութեամբ արարեր, եւ լցաւ երկիր ստեղծուածովք քովք:
25․ Այս ծով մեծ եւ անդորր. ի սմա սողուն որ ոչ գոյ թիւ, գազանք մեծամեծք եւ մանունք.
26․ ի սմա եւ նաւք գնան. վիշապն զոր ստեղծեր խաղալ նովաւ:
27․ Ամենեքեան քեզ սպասեն, եւ դու տաս կերակուր նոցա ի ժամու:
28․ Տաս դու նոցա եւ կերակրին, բանաս զձեռն քո կերակրես զամենեսեան կամաւք քովք:
29․ Դարձուցանես զերեսս քո ի նոցանէ եւ խռովին, հանես զոգի ի նոցանէն, պակասին եւ ի հող դառնան:
30․ Առաքես զոգի քո եւ ստանաս զնոսա, եւ նորոգես զերեսս երկրի:
31․ Եղիցին փառք Տեառն յաւիտեան, Տէր ուրախ եղիցի յարարածս իւր:
32․ Ո հայի յերկիր եւ տայ դողալ սմա, մերձի ի լերինս եւ ծխեսցին:
33․ Աւրհնեցից զՏէր ի կեանս իմ, սաղմոս ասացից Աստուծոյ իմոյ մինչչեւ եմ ես:
34․ Քաղցր եղիցի նմա աւրհնութիւն իմ, եւ ես ուրախ եղէց ի Տէր:
35․ Պակասեսցին մեղաւորք յերկրէ, ամպարիշտք մի եւս գտցին ի նմա. աւրհնեա անձն իմ զՏէր: Տունք. լդ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: