Գլուխ 2

   
1․ Ընդէ՞ր խռովեցան հեթանոսք. եւ ժողովուրդք խորհեցան ի սնոտիս:

2․ Յանդիման եղեն թագաւորք երկրի, եւ իշխանք ժողովեցան ի միասին վասն Տեառն եւ վասն աւծելոյ նորա:

3․ Խզեսցուք զկապանս նոցա, եւ ընկեսցուք ի մէնջ զլուծ նոցա:

4․ Բնակեալն յերկինս ծիծաղեսցի զնոքաւք, եւ Տէր արհամարհեսցէ զնոսա:

5․ Յայնժամ խաւսեսցի ընդ նոսա բարկութեամբ իւրով, եւ սրտմտութեամբ իւրով խռովեցուսցէ զնոսա:

6․ Ես կացի թագաւոր ի նմանէ, ի վերայ Սիոնի լերին սրբոյ նորա` պատմել ինձ զհրամանս Տեառն:

7․ Տէր ասաց ցիս որդի իմ ես դու, ես այսաւր ծնայ զքեզ:

8․ Խնդրեա յինէն եւ տաց քեզ զհեթանոսս ի ժառանգութիւն, եւ իշխանութիւն քեզ զամենայն ծագս երկրի:

9․ Հովուեսցես զնոսա գաւազանաւ երկաթեաւ. որպէս զանաւթ բրտի փշրեսցես զնոսա:

10․ Արդ թագաւորք` զայս ի միտ առէք, խրատեցարուք ամենեքեան ոյք դատիք զերկիր:

11․ Ծառայեցէք Տեառն երկիւղիւ, եւ ցնծացէք առաջի նորա դողութեամբ:

12․ Ընկալարուք զխրատ նորա` զի մի բարկասցի Տէր, եւ կորնչիցիք ի ճանապարհացն արդարութեան:

13․ Ի ժամանակի որպէս բորբոքեսցի բարկութիւն նորա: Երանի ամենեցուն` ոյք յուսացեալ են ի Տէր: Տունք. ժգ: