Գլուխ 21

   
1․ Ի կատարած. վասն առաւաւտին աւգնականութեանց. Սաղմոս ի Դաւիթ. ԻԱ:

2․ Աստուած Աստուած իմ նայեաց առ իս, ընդէ՞ր թողեր զիս. հեռի եղեր ի փրկութենէ իմմէ` վասն բանից յանցանաց իմոց:

3․ Աստուած իմ ի տուէ կարդացի առ քեզ, եւ ինձ ոչ լուար. ի գիշերի` եւ ինձ ոչ անսացեր:

4․ Դու ի սուրբս բնակեալ ես, եւ գովեալ յԻսրայէլի:

5․ Ի քեզ յուսացան հարքն մեր, յուսացան ի քեզ եւ փրկեցեր զնոսա:

6․ Առ քեզ աղաղակեցին եւ կեցին, ի քեզ յուսացան եւ ոչ ամաչեցին:

7․ Այլ ես որդն եմ, եւ ոչ եմ մարդ, նախատինք մարդկան եւ արհամարհանք ժողովրդոց:

8․ Ամենեքեան որ տեսանէին զիս արհամարհէին զինեւ. խաւսէին շրթամբք` եւ շարժէին զգլուխս իւրեանց:

9․ Յուսացաւ ի Տէր եւ փրկեսցէ զնա, կեցուսցէ զնա զի կամի զնա:

10․ Դու ես որ հանար զիս յարգանդի. յոյս իմ ի ստեանց մաւր իմոյ:

11․ Ի քեզ անկայ ես յարգանդէ յորովայնէ մաւր իմոյ դու ես Աստուած իմ:

12․ Մի ի բացեայ առնիր յինէն, զի նեղութիւնք մերձեալ են, եւ ոչ ոք է որ աւգնէ ինձ:

13․ Շուրջ եղեն զինեւ զուարակք բազումք, եւ ցուլք գէրք պաշարեցին զիս:

14․ Բացին ի վերայ իմ զբերանս իւրեանց, որպէս առեւծ զի մռնչէ եւ յափշտակէ:

15․ Ես որպէս զջուր հեղայ` եւ ցրուեցան ամենայն ոսկերք իմ. եւ եղեւ սիրտ իմ որպէս մոմ հալեալ ի մէջ որովայնի իմոյ:

16․ Չորացաւ որպէս խեցի զաւրութիւն իմ, լեզու իմ ի քիմս իմ կցեցաւ, եւ ի հող մահու իջուցին զիս:

17․ Շուրջ եղեն զինեւ շունք բազումք, եւ ժողովք չարաց պաշարեցին զիս:

18․ Ծակեցին զձեռս իմ եւ զոտս իմ, եւ թուեցին զամենայն ոսկերս իմ. եւ նոքա հայեցան եւ տեսին զիս:

19․ Բաժանեցան զհանդերձս իմ ի մէջ իւրեանց, եւ ի վերայ պատմուճանի իմոյ վիճակս արկանէին:

20․ Դու Տէր մի հեռի առներ զաւգնականութիւն քո յինէն. եւ Տէր յաւգնել ինձ նայեաց:

21․ Փրկեա ի սրոյ զանձն իմ, եւ ի ձեռաց շանց զմիամաւրութիւն իմ:

22․ Փրկեա զիս ի բերանոյ առիւծու, եւ յեղջերէ միեղջերւոյ զխոնարհութիւն իմ:

23. Պատմեցից զանուն քո եղբարց իմոց, ի մէջ եկեղեցւոյ աւրհնեցից զքեզ:

24. Երկիւղածք Տեառն աւրհնեցէք զՏէր, ամենայն զաւակն Յակովբեան փառաւոր արասցեն զնա:

25․ Երկիցէ ի Տեառնէ ամենայն զաւակն Իսրայէլի, զի ոչ արհամարհեաց եւ ոչ անարգեաց Տէր զաղաւթս աղքատիս, եւ ոչ դարձոյց զերեսս իւր յինէն. այլ ի կարդալ իմում առ նա լուաւ ինձ:

26․ Ի քէն է գովութիւն իմ, յեկեղեցիս մեծս աւրհնեցից զքեզ: Զուխտս իմ կատարեցից առաջի ամենայն երկիւղածաց նորա:

27․ Կերիցեն տնանկք եւ յագեսցին. աւրհնեսցեն զՏէր որ խնդրեն զնա: Կեցցեն սիրտք նոցա յաւիտեանս յաւիտենից.

28․ յիշեսցեն, եւ դարձցին առ Տէր ամենայն ծագք երկրի: Երկիր պագցեն նմա ամենայն տոհմք ազանց.

29․ զի Տեառն է արքայութիւն, եւ նա տիրէ ի վերայ ամենայն հեթանոսաց:

30․ Կերան եւ երկիր պագին նմա ամենայն պարարտք երկրի. առաջի նորա անկցին ամենեքեան որ իջանեն ի հող:

31․ Անձն իմ նովաւ կեայ. եւ զաւակ իմ ծառայեսցէ նմա:

32․ Պատմեցից զՏեառնէ ազգի որ գալոցն է, պատմեսցեն զարդարութիւն ժողովրդեան որ ծնանելոցն իցէ զոր արար Տէր: Տունք. լբ: