Գլուխ 57

   
1. Ի կատարած. մի ապականեր. յարձանագիր. Սաղմոս ի Դաւիթ. ԾԷ:

2. Թէ արդարեւ զարդարութիւն խաւսէիք, եւ ուղիղս դատէիք որդիք մարդկան:

3. Քանզի եւ արդ իսկ ի սրտի ձերում զանաւրէնութիւն գործէիք յերկրի. անիրաւութիւն ձեռք ձեր նիւթեն:

4. Աւտար եղեն մեղաւորք ի մաւրէ. խաբեցան յարգանդէ եւ խաւսեցան սուտ:

5. Սրտմտութիւն նոցա ըստ նմանութեան աւձին, որպէս իժի քարբի զի խցեալ է զականջս իւր:

6. Զի մի լուիցէ նա զձայն թովչի ճարտարի, եւ մի առցէ դեղ ի դեղատուէ իմաստնոյ:

7. Աստուած փշրեսցէ զատամունս նոցա ի բերանս իւրեանց, եւ զժանիս առիւծուց խորտակեաց Տէր:

8. Անարգ եղիցին նոքա որպէս ջուր զի հեղու, ի լարել աղեղան նորա տկարասցին

9. որպէս մոմ զի հալի, եւ սպառեսցին: Անկաւ հուր եւ ոչ տեսին զարեւ,

10. մինչչեւ ի միտ առեալ էր զփուշս իւրեանց. որպէս դժնիկ բարկութեան կենդանւոյն կիզցէ զնոսա:

11. Ուրախ եղիցի արդար յորժամ տեսցէ զհատուցումն, եւ զձեռս իւր լուասցէ յարեան մեղաւորի:

12. Եւ ասասցէ մարդ, թէ արդարեւ գուցէ պտուղ արդարոյ, եւ է Աստուած որ դատի զնոսա յերկրի: Տունք. ժ: Գոբղայս. լդ: