Գլուխ 139

   
1. Ի կատարած. Սաղմոս ի Դաւիթ. ՃԼԹ:

2. Ապրեցո զիս Տէր ի մարդոյ չարէ, յառնէ անիրաւէ փրկեա զիս:

3. Խորհեցան զանաւրէնութիւն ի սիրտս իւրեանց, զաւր ամենայն պատրաստեցան ի պատերազմ:

4. Սրեցին զլեզուս իւրեանց որպէս զաւձին, եւ թոյնք իժից ի ներքոյ շրթանց նոցա:

5. Պահեա զիս Տէր ի ձեռաց մեղաւորի, եւ ի մարդոյ չարէ փրկեա զիս: Խորհեցան խափանել զգնացս իմ,

6. թաքուցին ամբարտաւանք որոգայթ ինձ: Լարս ձգեցին որոգայթ ոտից իմոց, շուրջ զշաւղաւք իմովք եդին ինձ գայթագղութիւն:

7. Ասացի Տէր Աստուած իմ ես դու, ունկն դիր Տէր ձայնի աղաւթից իմոց:

8. Տէր Տէր զաւրութիւն փրկութեան իմոյ, հովանի գլխոյ իմոյ յաւուր պատերազմի:

9. Մի մատներ զիս Տէր ի ցանկութիւն մեղաւորաց, խորհելով վասն իմ մի ընդ վայր հարկաներ զիս: Զի մի երբէք բարձրասցին, եւ խորհուրդք նոցա մի կատարեսցին.

10. վախճան կատարածի նոցա վաստակ շրթանց իւրեանց ծածկեսցէ զնոսա:

11. Արկցես ի վերայ նոցա կայծակունս հրոյ, կործանեսցես զնոսա. ի տառապանաց մի կարասցեն կեալ:

12. Մարդոյ լեզուանւոյ մի յաջողեսցի ի վերայ երկրի. զայր մեղաւոր չարիք իւր որսասցեն ի կորուստ:

13. Ծանեայ զի առնէ Տէր դատաստան աղքատի, եւ իրաւունս տնանկի:

14. Արդարք գոհասցին զանուանէ քումմէ, բնակեսցեն ուղիղք առաջի երեսաց քոց: Տունք. ժդ: