Գլուխ 43

   

1․ Ի կատարած. իմաստութիւն որդւոցն Կորխայ. Սաղմոս ի Դաւիթ. ԽԳ:

2․ Աստուած` ակընջաւք մերովք լուաք, զոր հարքն մեր պատմեցին մեզ: Գործն զոր գործեցեր յաւուրս նոցա, յաւուրսն առաջինս:

3․ Ձեռն քո խլեաց զհեթանոսս` եւ զնոսա տնկեցեր. չարչարեցեր զժողովուրդս եւ հաներ զնոսա:

4․ Ոչ թէ սրով իւրեանց ժառանգեցին զերկիր, եւ ոչ բազուկ նոցա փրկեաց զնոսա: Այլ աջ քո` եւ բազուկ քո` եւ լոյս երեսաց քոց, զի հաճեցար դու ընդ նոսա:

5․ Դու ինքն ես թագաւոր իմ եւ Աստուած իմ, որ հրամայեցեր զփրկութեանցն Յակոբայ:

6․ Քեւ զթշնամիս մեր հարցուք, եւ անուամբ քով արհամարհեսցուք զյարուցեալսն ի վերայ մեր:

7․ Ոչ թէ յաղեղն իմ յուսացեալ եմ, եւ ոչ սուր իմ կեցուցանէ զիս:

8․ Այլ դու փրկեցեր զմեզ ի ձեռաց թշնամեաց մերոց, եւ զատելիս մեր յամաւթ արարեր:

9․ Աստուծով պարծեսցուք զաւրհանապազ, եւ անուան նորա խոստովան եղիցուք յաւիտեան:

10․ Բայց արդ` մերժեցեր եւ անարգեցեր զմեզ. եւ ոչ ելեր Աստուած ընդ զաւրս մեր:

11․ Դարձուցեր զմեզ յետս քան զթշնամիս մեր, եւ ատելիք մեր յափշտակեցին զմեզ:

12․ Ետուր զմեզ որպէս զոչխար ի զենումն, եւ ընդ հեթանոսս ցրուեցեր զմեզ:

13․ Վաճառեցեր զժողովուրդս քո առանց գնոյ, եւ ոչ գոյ թիւ աղաղակի մերոյ:

14․ Արարեր զմեզ նախատինս դրացեաց մերոց. ծաղր եւ այպն կատականաց այնոցիկ որ շուրջ էին զմեւք:

15․ Արարեր զմեզ յառակս հեթանոսաց, ի շարժել զգլուխս ժողովրդոց:

16․ Զաւր ամենայն նախատինք իմ առաջի իմ են, եւ ամաւթ երեսաց իմոց ծածկեաց զիս:

17․ Ի ձայնէ նախատորդին եւ չարախաւսի, յերեսաց թշնամւոյն եւ հալածչի:

18․ Այս ամենայն եկն ի վերայ մեր, եւ մեք զքեզ ոչ մոռացաք եւ ոչ ստեցաք ուխտի քում,

19․ եւ ոչ դարձաք յետս սրտիւք մերովք: Դու դարձուցեր զշաւիղս մեր ի ճանապարհաց քոց,

20․ խոնարհ արարեր զմեզ ի տեղի չարչարանաց, եւ ծածկեցին զմեզ ստուերք մահու:

21․ Թէ մոռացեա՞լ իցէ մեր զանուն Աստուծոյ մերոյ, կամ ձգեալ իցէ զձեռս մեր յԱստուածս աւտարս:

22․ Սակայն Աստուած խնդրէ զայս. զի նա քննէ զգաղտնիս սրտից մերոց: Վասն քո մեռանիմք զաւրհանապազ, համարեցաք որպէս զոչխար ի սպանումն:

23 Զարթիր ընդէ՞ր ննջես Տէր. արի եւ մի մերժեր զմեզ ի սպառ:

24․ Զմէ՞ դարձուցանես զերեսս քո ի մէնջ, մոռանաս զաղքատութիւն եւ զնեղութիւնս մեր:

25․ Խոնարհ եղեն մինչչեւ ի հող անձինք մեր. եւ յերկիր կցեցան մէջք մեր:

26․ Արի Տէր աւգնեա մեզ եւ փրկեա զմեզ վասն անուան քոյ: Տունք. իէ: