Գլուխ 30

   
1․ Ի կատարած. նահատակութիւն գովութեան. Սաղմոս ի Դաւիթ. Լ:

2․ Ի քեզ Տէր յուսացայ մի ամաչեցից յաւիտեան, յարդարութեան քում փրկեա եւ ապրեցո զիս:

3․ Խոնարհեցո առ իս զունկն քո, վաղվաղեա կեցուցանել զիս: Լեր իմ Աստուած պաշտպան եւ տուն ապաւինի ապրեցուցանել զիս

4․ զի հզաւրիչ իմ եւ ապաւէն իմ դու ես: Վասն անուան քոյ առաջնորդեցեր ինձ, եւ սնուցեր զիս

5․ եւ հանցես զիս յորոգայթէ յայսմանէ որ թաքուցաւ ինձ: Դու ես պաշտպան իմ Տէր,

6․ եւ ի ձեռս քո յանձն առնեմ զհոգի իմ: Փրկեցեր զիս Տէր Աստուած ճշմարտութեամբ քով.

7․ ատեցեր զայնոսիկ որ պահեն զերկեւղ ի սնոտիս:

8․ Ես ի Տէր յուսացայ, ցնծացայց եւ ուրախ եղէց ի փրկութեան քում: Հայեցար ի խոնարհութիւն իմ, եւ փրկեցեր ի վշտաց զանձն իմ.

9․ եւ ոչ մատնեցեր զիս ի ձեռս նեղչաց իմոց, եւ կացուցեր յանդորրու զոտս իմ:

10․ Ողորմեա ինձ Տէր զի նեղեալ եմ ես. խռովեցաւ ի սրտմտութենէ ակն իմ` անձն իմ եւ փոր իմ:

11․ Պակասեցին ի ցաւոց կեանք իմ, եւ ամք իմ յոգւոց ելանելոյ: Աղքատացաւ ի տկարութենէ զաւրութիւն իմ, եւ ոսկերք իմ խռովեցան:

12․ Քան զամենայն թշնամիս իմ եղէ ես նախատ դրացեաց իմոց` յոյժ ահ եւ երկեւղ ծանաւթից իմոց: Ամենեքեան ոյք տեսանէին զիս, արտաքս փախչէին յինէն:

13․ Մոռացեալ եղէ ես որպէս մեռեալ ի սրտէ. եւ եղէ ես որպէս զանաւթ կորուսեալ:

14․ Զի լուայ ես զբամբասանս բազմաց` որ շուրջ էին զինեւ, ի ժողովել նոցա ի միասին առնուլ զանձն իմ խորհեցան.

15․ այլ ես ի քեզ Տէր յուսացայ: Ասացի դու ես Աստուած իմ,

16․ եւ ի ձեռս քո է ժառանգութիւն իմ: Փրկեա զիս ի ձեռաց թշնամեաց իմոց, եւ ի հալածչաց իմոց:

17․ Երեւեցո զերեսս քո ի ծառայս քո. ապրեցո զիս Տէր ըստ ողորմութեան քում.

18․ Տէր մի յամաւթ եղէց զի կարդացի առ քեզ: Ամաչեսցեն ամպարիշտք եւ իջցեն ի դժոխս.

19․ եւ համր եղիցին շրթունք նենգաւորք ոյք խաւսէին զարդարոյ զանիրաւութիւն, յամբարտաւանութեան եւ յանկոսնել իւրեանց:

20․ Որպէս զի բազում է ողորմութիւն քաղցրութեան քոյ Տէր, զոր պահեցեր երկիւղածաց քոց: Արարեր դու այնոցիկ ոյք յուսացեալ են ի քեզ, առաջի որդւոց մարդկան:

21․ Ամրացուցեր զնոսա ի ծածկոյթ երեսաց քոց, ի խռովութենէ մարդկան: Ծածկեցեր զնոսա ի խորանի քում, ի հակառակութենէ լեզուաց:

22․ Աւրհնեալ է Տէր, զի սքանչելիս արար զողորմութիւն իւր ի քաղաք ամուր:

23․ Ես ասացի ի զարմանալ իմում, թէ ընկեցայ ուրեմն յերեսաց աչաց քոց: Վասն այսորիկ լուար ձայնի աղաւթից իմոց, յաղաղակել իմում առ քեզ:

24․ Սիրեցէք զՏէր ամենայն սուրբք նորա, զի ստուգութիւն խնդրէ Տէր, եւ հատուցանէ այնոցիկ որ առաւել առնեն զամբարտաւանութիւն:

25․ Քաջալերեցարուք եւ զաւրասցին սիրտք ձեր, ամենեքեան որ յուսացեալ էք ի Տէր: Տունք. իը:
Իմաստութիւն ի Դաւիթ.