Ալէլուիա. ՃԶ:
1․ Խոստովան եղերուք Տեառն զի քաղցր է, զի յաւիտեան է ողորմութիւն նորա:
2․ Ասասցեն փրկեալք Տեառն, զորս փրկեաց ի ձեռաց թշնամւոյն: Յամենայն գաւառաց ժողովեաց զնոսա,
3․ յարեւելից եւ յարեւմտից ի հիւսւսոյ եւ ի ծովէ:
4․ Մոլորեցան նոքա յանապատի յանջրդի ճանապարհի, քաղաք բնակութեան ոչ գտին:
5․ Քաղցեան եւ ծարաւեցան, եւ անձինք նոցա ի նոսին նուաղեցան:
6․ Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա փրկեաց զնոսա:
7․ Առաջնորդեաց նոցա ի ճանապարհ ուղիղ, զի երթիցեն ի քաղաք բնակութեան իւրեանց:
8․ Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, սքանչելեաց նորա որդիք մարդկան:
9․ Զի յագեցոյց զանձինս քաղցեալս, եւ զանձինս կարաւտեալս լի արար բարութեամբ:
10․ Ոյք նստէին ի խաւարի եւ ի ստուերս մահու, կապեալ էին յաղքատութեան որպէս յերկաթս:
11․ Զի դառնացուցին զբանն Աստուծոյ, եւ զխորհուրդս բարձրելոյն բարկացուցին:
12․ Խոնարհ եղեն ի ցաւոց սիրտք նոցա, տկարացան եւ ոչ ոք էր որ աւգնէր նոցա:
13․ Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա եհան զնոսա:
14․ Փրկեաց զնոսա ի խաւարէ եւ ի ստուերաց մահու, եւ խզեաց զկապանս նոցա:
15․ Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, սքանչելեաց նորա որդիք մարդկան:
16․ Զի փշրեաց զդրունս պղնձիս, եւ զնիգս երկաթիս խորտակեաց:
17․ Աւգնեաց նոցա ի ճանապարհի անաւրէնութեանց, զի վասն մեղաց իւրեանց խոնարհ եղեն յոյժ:
18․ Յամենայն կերակրոց գարշէին սիրտք նոցա, մերձեցան մինչչեւ ի դրունս մահու:
19․ Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա ապրեցոյց զնոսա:
20․ Առաքեաց զբան իւր եւ բժշկեաց զնոսա, եւ փրկեաց զնոսա յապականութենէ իւրեանց:
21․ Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, սքանչելեաց նորա որդիք մարդկան:
22․ Մատուսցեն նմա պատարագ աւրհնութեան, եւ պատմեսցեն զգործս նորա ցնծութեամբ:
23․ Ոյք իջանէին ի ծով նաւովք, եւ առնէին գործս ի ջուրս բազումս:
24․ Նոքա տեսին զգործս Տեառն, եւ զսքանչելիս նորա ի խորս անդնդոց:
25․ Ասաց եւ յարեաւ հողմ եւ մրրիկ, եւ բարձրացան ալիք նորա:
26․ Ելանէին յերկինս եւ իջանէին յանդունդս, եւ անձինք նոցա յանձինս իւրեանց մաշեցան:
27․ Խռովեցան սասանեցան որպէս արբեալք, եւ ամենայն իմաստութիւն նոցա ընկլաւ:
28․ Աղաղակեցին առ Տէր ի նեղութեան իւրեանց, ի վշտաց նոցա կեցոյց զնոսա:
29․ Դարձոյց զմրրիկն յաւդ` եւ դադարեցին ալիք նորա.
30․ ուրախ եղեն զի դադարեցին, եւ առաջնորդեաց նոցա ի նաւահանգիստ կամաց իւրեանց:
31․ Խոստովան եղիցին Տեառն ողորմութեանց նորա, սքանչելեաց նորա որդիք մարդկան:
32․ Բարձր արասցեն զնա ի ժողովս ժողովրդոց, եւ յաթոռս ծերոց աւրհնեսցեն զնա:
33․ Զի դարձոյց զգետս ի ցամաք, եւ զգնացս ջուրց յերկիր ծարաւուտ:
34․ Արար զերկիրն պտղաբեր յաղտաղտուկս, վասն չարութեան բնակչաց նորա:
35․ Արար զանապատն ի ճահիճս ջուրց, եւ զերկիրն ծարաւուտ ի գնացս ջուրց:
36․ Բնակեցոյց ի նմա քաղցեալս, եւ շինեցին քաղաք բնակութեան իւրեանց:
37․ Վարեցին արտս եւ տնկեցին այգիս, եւ արարին պտուղ արմտեաց իւրեանց:
38․ Աւրհնեաց զնոսա եւ բազմացան յոյժ, եւ անասունք նոցա ոչ նուազեցան:
39․ Նուաղեցան նոքա եւ չարչարեցան, ի նեղութենէ չարեաց եւ ի վշտաց:
40․ Եկն անարգութիւն ի վերայ իշխանաց նոցա, մոլորեցոյց զնոսա յանապատի եւ ոչ ի ճանապարհի:
41․ Աւգնեաց տնանկին յաղքատութեան իւրեանց, առաջնորդեաց որպէս խաշին ազգի նոցա:
42․ Տեսցեն ուղիղք եւ ուրախ եղիցին, եւ ամենայն անաւրէն խցցէ զբերան իւր:
43․ Ով է իմաստուն որ պահեսցէ զայս, եւ ի միտ առցէ զողորմութիւնս Տեառն: Տունք. խբ:
Հաղորդում կայքում սխալի վերաբերյալ
Տվյալ հատվածում առկա է սխալ: